Deze recensie-pagina van
Hawaiian Music gaat binnenkort off-line

Onder redactie van Jazz & Trends Alliance (contact). Enkele bands bestaan niet meer,
treden niet meer op, of soms in combinatie-opstellingen. Er is geen aanleiding om daar recensies over te schrijven.
In 2011 zal deze website niet meer op internet gepubliceerd worden.
(Overname/doorzending artikelen & foto's toegestaan; bronvermelding wordt op prijs gesteld)



Jazz & Trends Alliance

Klik en lees de recensies van:
*Arombai||

*Cheryl Moana Minstrels||

*Doreen & Friends||

*Enjoy||

*Hanson Hawaiian Minstrels||

*Hawaiian Surprise||

*Hawaiian Selection||

*Honolulu Minstrels||

*|Lei Of Emeralds|

*Mangonians||

*Kameha Strings||

*Nani Mele||

*Pacific Malihini||

*Swinging Hawaiians||

*Tropical Sensation, minus one||

*Tropical Sensation||

Over recensent Cees Bakker

Kanttekening van de redactie

Naar Hawaiian pagina
Index


Animation_wat (4K)
ceesvanloon_A_DSC_6777 (59K) SpiritOfAloha (46K)
MAUNA LOA HAWAIIANS BRACHTEN EERBETOON AAN CEES VAN LOON


Vlaardingen-Drieën-Huysen, zondag 6 maart 2011
Cees van Loon, onder de Hawaiians bekend als steeler en gitaarbouwer van Vox Humana werd verrast met een optreden van de Mauna Loa Hawaiians: Rob de Kiewit op steel, Ron Hanson, bas, Ralph Peters, ukulele, Piet vd Knaap, gitaar en zang, Sonja de Winter, zang en Diana Peters, dans. Het werd een ouderwetse Hawaiian Sunday met attente bezoekers als de familie Venema, Ad Schenk en Ineke, Wim van Lien, George Dankmeyer vele andere gasten. De band speelde traditiegetrouw songs uit het Hawaiian realbook, Sonja zong haar repertoire zoals men die het liefst op het nog warme strand bij maneschijn wil horen, sierlijk ondersteund door Diana's dans. Piet vd Knaap nam ook enkele songs voor zijn rekening, Ralph blijkt behalve op percussie ook overweg te kunnen met de ukulele. De diepe bastonen van Ron Hanson maakten de sound compleet. ceesvanloon_DSC_6821 (79K)
Rob de Kiewit, ooit in de 60er jaren met steel en band als jongste Hawaiian band geafficheerd, had de laatste jaren zijn instrument weer opgepoetst en besnaard, kreeg van Cees van Loon wat pittige aanmoedigingen en toonde deze middag weer vertrouwd te zijn met de steelgitaar.
Druk fotograferende George Dankmeyer hield even op toen de band voor hem The Moon Of Manakoora speelde, later voor een tweede keer gezongen door gast Wim van Lien. Voor de afwisseling bracht Mauna Loa ook enkele nummers uit het Indonesische repertoire, uit dat van de Kilima Hawaiians en softswing. Ron Hanson bleek tot veler verbazing ook vocaal tot prestaties te komen, wat alleen maar aansporing verdient. Het was alom weer ouderwets gezellig en intiem, wat Cees van Loon en echtgenote dankbaar aanvaardden. Voor zijn intenties en verdiensten op muzikaal gebied ontving hij van Rob de Kiewit een fraaie oorkonde. klik hier voor de andere optredens van Mauna Loa Hawaiians


Animation_wat (4K)
SWINGING HAWAIIANS-WEINIG PUBLIEK, MAAR ENTHOUSIASTE VOORSTELLING
SWINGING HAWAIIANS_frieda2 (103K)li/re:
* Ad Schenk, steelgitaar&zang
* Ger Hanson, gitaar&zang
* Ron Hanson, basgitaar&backing vocals
* Wim van Lien, semi-akoest.gitaar&zang

Regentenkamer-Den Haag,
25 september 2009

De "Hans Balnerzaal" aan de Lange Beestenmarkt 106 liep tot de helft langzaam vol. Voor de Swinging Hawaiians een sobere opkomst want het meest vervelende wat je als muzikant kan overkomen is weinig publiek, maar... net genoeg. Het waren over het algemeen bekende gezichten. Liefhebbers van de Hawaiiaanse muziek, aangevoerd door Poppy Apontoweil, die in de loop van de middag diverse dansen liet zien. Prachtig. Tja..., de Swinging Hawaiians verrichtte de opening van het seizoen 2009/2010 in de De Regentenkamer. We waren opgewekt en enthousiast en die gevoelens werden alsmaar meer en groter en... het is al meer gebeurd en het gebeurde weer! Door ons enthousiasme en die van het publiek alsmede de gezamenlijke bereidwilligheid om de middag op te swingen tot de bekende allure... hoe dan ook te willen genieten, ontstond er een muzikale wisselwerking tussen publiek en muziek. Wij speelden lekker losjes en gemakkelijk en het publiek haakte daar helemaal op in. Gevolg: een heerlijke middag voor beide partijen.
Onze steelgitarist Ad Schenk legde prachtige muzikale lijnen neer. De liedjes die hij zong werden warm en vol romantiek door hem gebracht. Deze man zingt zo mooi dat het tijd wordt dat hij zijn zangkunst wat meer met ondergetekende gaat delen. Gitarist Ger Hanson toverde de één na de andere heerlijke solo uit zijn gitaar. Het meest opmerkelijk van deze muzikale man is echter zijn zang aan het worden. Ger heeft de gave het publiek met zijn wat wonderlijke stem en voordracht behoorlijk enthousiast te maken. Luide ovaties zijn steeds zijn deel als hij zijn lied beëindigt. Het is het zonder meer waard om daar wat meer energie in te steken.
Zijn broer, Ron Hanson de bassist, neuriet af en toe wat mee in de microfoon. Op een recente repetitie bleek hij echter over een mooie stem te beschikken zodat door mij ook aan hém gevraagd is om náást zijn sublieme basspel ook wat mooie songs te gaan brengen.

We hadden ook nog een "mysterie gast". De Hawaiian Wedding song werd plotseling - terwijl iedereen dit van ondergetekende verwachtte - gezongen door een prachtige bariton. Het bleek onze geluidsman, Henk van der Meer te zijn die ongetwijfeld aangestoken door al die mooie stemmen dacht: "en nu ik!" "Al die mooie stemmen" , dat zeg ik niet zo maar, want we hadden ook een gaste en wat voor één! Daniëlle van de zeer muzikale en als een pijl omhoog schietende formatie Change of Key, die samen met Marijke en Joop die middag aanwezig was, willigde spontaan mijn verzoek om 'together' een liedje te zingen, in. Somewhere Between werd het en te horen aan het tussendoor applaus werd het door de aanwezigen zeer op prijs gesteld. Al deze ongedwongen gebeurtenissen zorgden er voor dat er een losse en spontane sfeer ontstond, die - en ik heb het al gezegd - zorgde voor een heerlijke middag voor iedereen. Bedankt Ad, Ger, Ron, Henk, Daniëlle, Marijke, Joop, Jitske, Erik en publiek voor jullie bijdragen aan die fantastische middag. Thea en de overige dames die betrokken waren bij de verzorging en organisatie..... bedankt! Wim van Lien


Animation_wat (4K)
SLIMME BREAKS VAN DE HONOLULU MINSTRELS
honmins_DSC_8473a (69K)
Den Haag, Regentenkamer, 26 oktober 2008

Wat aanvankelijk een druilerige, saaie Hawaiian Sunday dreigde te worden werd door de Honolulu Minstrels vanaf de eerste noot met muzikale stormkracht verdreven. Met een fris uptempo en warme ambiance wisten de muzikanten de verstokte liefhebbers, want die trotseerden het gure weer, een backpack vol "deuntjes" mee naar huis te geven: als Zuidzee-therapie met een probaat effect. De vaardigheid in snelle tempi werd deze keer geaccentueerd door - nooit eerder gehoorde - slimme breaks (stops) en modulaties (toonsoort wisselingen). Henk Braaksma zal tijdens een optreden nooit de Kilima Hawaiians buiten beschouwing laten, want deze band komt toch de eer toe de Hawaiimuziek in Nederland populair te hebben gemaakt. Zowat een hele set met Kilima-songs speelden hij en zijn muzikanten. Ukulele speler Paul van Lint liet al zingend de herfstregen verdampen, de fijne druppels die overbleven kristalliseerden op de heldere snaarklanken van Ad van Boxtel's gitaar ; en hij deed aardige "fills" en aanloopjes op de lage snaren naar een volgende maat. Op de geijkte momenten deed bassist Hans vd Velde er nog een schepje bovenop, het paste allemaal in de energieke stijl van de band. honmins_wieners2_DSC_8482A (38K) Onder de bezoekers bevonden zich de leden van de akoestische early 50ties rockband met de zeer "toepasselijke" naam: De Wieners ? ? uit Zaltbommel[klik op de foto].
De Regentenkamer biedt nog steeds als enige in Nederland een podium waar maandelijks Hawaiimuziek gespeeld en beluisterd kan worden. De Honolulu Minstrels hebben dit met hun sublieme optreden ten volle benut. Daarom komen zij in februari 2009 terug. Videoclips hierop [klik] of meteen op de clip.
Andere websites: Regentenkamer
Of ga direct naar de Hawaiian-pagina. In november en in december 2008 géén Hawaiian Sundays. Eind januari 2009 is de eerstvolgende.



ENJOY SWINGT HET SEIZOEN UIT enjoyyy_frame_2008021A (86K)

REGENTENKAMER-DEN HAAG, zondag, 29 juni 2008
Het programma voor deze laatste Hawaiian Sunday was zeer gevarieerd. Door ziekte konden Dolf van Caspel en Gerard Stolte geen acte de presence geven, maar de allround band EnJoy en de gelegenheids countryformatie Change of Blue waren meer dan voldoende om vele bezoekers van De Regentenkamer gedurende een hele lange zit (van 14.00 tot 18.00 uur) constant te boeien. Ik heb in mijn recensies menigmaal vermeld, dat ik niet begrijp waarom iedereen in dezelfde oude Hawaiian muziek vijver zit te vissen, maar dit is zeker niet het geval voor EnJoy. Hun repertoire is zeer gevarieerd: Indisch, Latin, Country, Fifties hits en qua Hawaiian een leuke keuze en zelfs twee eigen nummers: The &Joy Aloha Melody en Aloha my Isle (muziek van Ton en tekst van Antoinette). Hans Kandou memoreerde het recente overlijden van Benny Rumahlewang en prees diens muzikale kwaliteiten. Als hommage aan Benny begon EnJoy met de instrumental 'To You Sweetheart'. Hierna zette de band hun herkenningsmelodie The &Joy Aloha Melody in en brachten zij in maar liefst vier sets een selectie uit hun uitgebreide repertoire, waarbij Hans Kandou als een volleerde spreekstalmeester op een vlotte en vaak amusante manier de songs aan elkaar praatte. lees verder de hele
recensie van Cees Bakker...


Animation_wat (4K)
Pacific Malihini swingt Hawaiian Sunday in
pckon018A (65K)

Den Haag, zondag 27 april 2008
In de Regentenkamer Den Haag trad vanmiddag Pacific Malihini op; opvallend was mooie vierstemmige zang en de veelzijdigheid, want PM begeleidde ook nog een gecombineerd optreden van BluesInn en Change of Key. Steelgitarist Thijs Peea liet op zijn instrument "even horen" ook de Missisippidelta-bottleneck stijl te kunnen. Zangers Frans Suitela en pckon021A (71K) NoNo Niki Juluw deden zo hun best dat paleis Huis ten Bosch het niet kon missen. Frank Smith plukte, streek, kendang-de en slapte af en toe zelfs op zijn ultramoderne Ibanez akoestische basgitaar. Goed stel, Pacific Malihini.
Bekijk de videoclips door op het driehoekje in het midden van de afbeelding te klikken of op die linksonder - soms nog een keer klikken.
Wilt u groter beeld klik dan nog een keer op de inmiddels afspelende clip. Als de clip tijdens het afspelen stopt betekent 't, dat de clip nog aan het uploaden is. De afspeelbalk moet volledig rood zijn, wat uiteindelijk wel gebeurt. Heb wat geduld. Speel dan opnieuw af.


Animation_wat (4K)
"WHO WANTS TO GO BACK TO THE HAWAIIAN GRASS SHACK"?

Swinging Hawaiians sloten periode Laan van Meerdervoort af
Fris optreden Change Of Key als intermezzo.
De laatste Hawaiian Sunday van de Regentenkamer aan de Laan van Meerdervoort werd op 24 februari 2008 een feit; als specials traden de Swinging Hawaiians op, gewoon lekker swingend programma zonder sentimenten of emoties. Na bijna 8 jaar verplaatst de "grass shack" van de Regentenkamer zich voor de Hawaiians op 30 maart 2008 naar de Lange Beestemarkt in het centrum van Den Haag. Aan het afscheidsoptreden werkten mee de Goudse countryformatie Change Of Key, alsook gastzangeres Inge de Water. Bekijk de videoclips door op het driehoekje in het midden van de afbeelding te klikken of op die linksonder - soms nog een keer klikken.
Wilt u groter beeld klik dan nog een keer op de inmiddels afspelende clip. Als de clip tijdens het afspelen stopt betekent 't, dat de clip nog aan het uploaden is. De afspeelbalk moet volledig rood zijn, wat uiteindelijk wel gebeurt. Heb wat geduld. Speel dan opnieuw af.



Animation_wat (4K)

Hanson Hawaiian Minstrels lieten weer van zich horen
BluesInn trio trad op als intermezzo.

Regentenkamer Den Haag, zondag 27 januari 2008

Bekijk de videoclips door op het driehoekje in het midden van de afbeelding te klikken of op die linksonder - soms nog een keer klikken.
Wilt u groter beeld klik dan nog een keer op de inmiddels afspelende clip. Als de clip tijdens het afspelen stopt betekent 't, dat de clip nog aan het uploaden is. De afspeelbalk moet volledig rood zijn, wat uiteindelijk wel gebeurt. Heb wat geduld. Speel dan opnieuw af.




Animation_wat (4K)

Stemmige afsluiting 2007 Kameha Strings
Regentenkamer, Den Haag, zondag 23 december 2007
kameha_clips_2007 (61K)

Met een sfeervol optreden, volledig in de traditionele kerst- en jaarwisselingssfeer hebben de Kameha Strings de laatste Hawaiian Sunday van 2007 in de Regentenkamer gepresenteerd. Geen weemoedig terugblikken, muziek móet er zijn, liefst vrolijk, zonnig en mooi. Dat hebben Will & Marga Bouquet, Wim Koningsveld, Inge de Water en Ruffy Heyne goed begrepen en de complimenten gaan dan ook naar het uitgekiende repertoire van de Kameha Strings.HaJo Wielandt, ook nu weer bijgestaan door Jan 'kaulani' op der Heijde, krijgt langzamerhand overzicht in de Hawaiian scene, gelukkig voor deze nieuwe programmeur, want halverwege 2008 worden de Hawaiian Sundays ondergebracht in een nieuwe locatie, wat voor muzikanten en bezoekers even wennen zal zijn. Maar het blijft het enige openbare podium waar iedere maand Hawaiimuziek kan worden gepresenteerd, het is te hopen dat iedereen zich hiervan bewust is, of wordt. In de publiciteit zal dus een beroep worden gedaan op musici en bezoekers. En als voorproefje van de actuele aanpak zullen er videoclips worden gemaakt en verspreid. Hieronder alvast twee. Het was ook de laatste Hawaiian Christmas Sunday in de Regentenkamer. En...ter gelegenheid van het 45-jarig huwelijk van Frieda en Ton Hoelen ( spelen beide in Enjoy ) werd er Hawaiian Wedding Song gebracht en danste Diana Peters spontaan mee.


videoclips optreden

Honolulu Minstrels & Los Hijos del Sur in zonnig tempo
Regentenkamer Den Haag, zondag 25 november 2007
Hijos_Honolulu 25-11-2007 008 (63K) Hijos_Honolulu 25-11-2007 017 (39K) Met hun up-tempo repertoire hebben Honolulu Minstrels weer voor een geslaagde Hawaiian Sunday gezorgd. Zeer verrassend voor het massaal toegestroomde publiek (w.o.weer erg veel muzikanten) was het intermezzo-optreden van de akoestische vocal-percussie groep Los Hijos del Sur-in-reunionformatie. Hijos_Honolulu_plak (48K) Henk Braaksma maakte in de 60er jaren deel uit van deze succesvolle groep, die veel radiouitzendingen en grammofoonplaten in die tijd maakte. De musici besloten twee jaar geleden na een bezoek aan een Hawaiian Sunday en aangespoord door bezoekers weer te repeteren voor een hernieuwd optreden zo mogelijk in de Regentenkamer. Met hun sprankelende muziek beide bands veranderden de sombere weersomstandigheden buiten tot een zonnige middag. Want door hun enthousiaste spel slaagden zij erin de gure westenwind te laten draaien naar het zuiden: melodieuze, pittige en vocale of instrumentale songs meevoerend. Zelfs de Venezolaanse wals ontbrak niet en dat als frivool contrast tegen Braaksma's virtuositeit op de steelgitaar. De Honolulu Minstrels traden aan met hun nieuwe gitarist Ad van Boxtel en ook die liet meteen horen hoe je semi-akoestisch dient te spelen. Unforgettable afternoon.


TROPICAL SENSATION,MINUS ONE
Regentenkamer, zondag 28 oktober 2007 tropicalsensation_okt2007 (45K)
Op 28 oktober 2007 trad Tropical Sensation voor de derde maal in de Regentenkamer op, ditmaal onder regie van de nieuwe programmeur Hajo Wielandt. Vibrafonist Peter de Gelder heeft wegens drukke werkzaamheden definitief afgehaakt en gitarist Ino Timmermans was geblesseerd. Ondanks deze handicaps gaf Tropical Sensation een uitstekende presentatie van hun kunnen. Geen wonder trouwens; alle bandleden zijn geroutineerde musici, die hun sporen al lang verdiend hadden, voordat deze band onder leiding van Nico Meerbeek opgericht werd en zij spelen/zingen nog steeds in andere muziekstijlen. De bezetting is als volgt: Nico Meerbeek-bas en vocals, Erica Knufman-vocals, Will Bouquet-steelgitaar, Ino Timmermans-gitaar en Ralph Peters-drums&percussie(inzet). RalphPeters2_tropicalsensation094 (84K) De charmante Diana Peters en een leerlinge gaven met hun danskunst de Hawaiian nummers een extra visuele dimensie. In vier sets bracht Tropical Sensation een aangename mix van Hawaiian en Jazz nummers, gelardeerd met een aantal Indische traditionals. Will Bouquet verdient een extra compliment vanwege zijn mooie ronde toon en smaakvolle licks. Dit geldt eveneens voor Nico Meerbeek; zijn baswerk kenmerkt zich door syncopische en complementaire noten, maar hij blijft ritmisch. Wim van Lien bracht als gast vocalist twee jazz standards ten gehore en om 17.00 uur werd deze Hawaiian Sunday door Hajo afgesloten, ditmaal zonder de gebruikelijke jamsession. Cees Bakker
Eerdere recensie Tropical Sensation||
Of ga naar Hawaiian pagina


ENJOY BRENGT HAWAII ÈN COVERT REPERTOIRE UIT ANDERE GENRES Regentenkamer Den Haag, zondag 29 april 2007
enjoy_frame_002 (55K) Drie vocalisten ( V ), twee vocalisten ( M ), een bundel musici en bezoekers uit verre streken, Sonja Markowski (rootsy pop with country flavour) , vergezeld van een verrassend jonge lap-/pedalsteeler Jan van Bijnen (klik en luister), en zij druk doende een radioklankbeeld te maken (zingt ook jazz), bijna alle Hawaiian-steelgitaristen rondom de Nijmeegse steelgitaarbouwer Jan van der Donck (foto interview), enjoy_interview_DSC_5014A (48K) allemaal samengeperst in een broeierige Regentenkamer: de aftrap voor de Haagse Koninginnenach was gedaan - het werd een geweldig evenement. De reden was er kennelijk ook naar. Na een jaar intensief repeteren ( naar verluidt altijd "à la grande bouffe indonésienne" ) maakte Enjoy met verve zijn debuut als splinternieuwe Hawaiian band. Maar er was meer: country & western ( en hoe ! ), ballads en wat al niet? Minstens een dozijn bezoekers moest zich laten behandelen aan blaren op de handen vanwege te hard applaudiseren. Enjoy kwam fris tevoorschijn met dit gevarieerde repertoire en bewees weer eens dat de muziek met de Stille-Zuidzee-sound beslist nog niet in het archief hoeft te worden opgeborgen. enjoy_huultrich (54K) Wat het publiek te horen kreeg was nog slechts de helft. Dus zal Enjoy in het nieuwe seizoen gauw weer zijn opwachting maken. Inge de Water zong tussen de sets door met het Regentenkamer Combo enkele jazz-standards en danseres Taritha maakte de Hawaiian Sunday compleet. Tableau de la troupe: Hans Kandou, zang en gitaar; Tony Aloha Hoelen, steelgitaar en electrische gitaar, Huultrich Landegent, basgitaar, Erik Winterkamp, toetsen, gitaar & zang, Frieda Hoelen, zang, Antoinette Peeters, zang, Taritha, dans, Linda Brassinga, video & schilderij Enjoy, Jan Kaulani op der Heijde, geluid. Complimenten voor hem, vanwege zijn nieuwe schakelsysteem ter beteugeling van opgeschroefde volumes.
Agenda zondag 27 mei 2007, 14-17 uur Regentenkamer - Amazing Hawaiians. W.g. George Dankmeyer
Naar boven || Of ga naar Hawaiian pagina



PACIFIC SPRINGTIME MET DOREEN & FRIENDS
Den Haag, zondag 25 maart 2007.
collage_doreen2_Pagina001 (35K) In de Regentenkamer waren erg veel fans toegestroomd om hun favorieten: Doreen & Friends te horen musiceren. Ondanks het feit dat het deze keer "minus one" (steeler Ed van der Voort ontbrak) was zong de band de toehoorders van het ene naar het andere paradijs. Dat deze groep heel hoog staat wat de close-harmony en de solozang betreft is voor velen inmiddels duidelijk. De Cd's gingen vlot van de hand. De sympathieke reacties en de talloze onderonsjes bevestigden dat Doreen en haar Friends iedereen een genoeglijke middag hadden voorgezet. Een vlot intermezzo werd gepresenteerd door zanger-gitarist John May met country en rock&roll. Hij werd instrumentaal bijgestaan door het Regentenkamer Combo.
Naar boven || Of ga naar Hawaiian pagina



DE NIEUWE KAMEHA STRINGS
kameha_strings_collage 3_small (42K) Het is een bekend feit, dat in de zakenwereld fusies als regel leiden tot onvrede bij één of beide partijen. Het samengaan van de harde kernen van de Kameha Strings, en van de Hawaiian Surprise is daarentegen geslaagd waar velen het mee eens kunnen zijn. De goede reputatie van de Kameha Strings bleek wel uit de zeer goed gevulde Regentenkamer, ondanks het feit dat de laatste Hawaiian Sunday ditmaal op Kerstavond 24 december viel. Lees verder de uitgebreide recensie door Cees Bakker||
Naar boven || Of ga naar Hawaiian pagina



Animation_wat (4K)
PACIFIC MALIHINI OPENT NIEUWE HAWAIISEIZOEN 2008-2009
pacmal_FRAME_sep08 (135K)

DEN HAAG-REGENTENKAMER, zondag 28 september 2008
Pacific Malihini heeft in een paar maanden tijd het repertoire dusdanig weten te polijsten, dat de band zo langzamerhand veel respect afdwingt. Eind april 2008 trad deze band ook op in de Regentenkamer en toen bleek al dat aan de vierstemmige zang veel aandacht was besteed (lees de recensie hieronder). Met de nieuwe technicus Henk van der Meer achter het paneel en de schuifknoppen en heel veel meerstemmige zang ging het nieuwe seizoen in de Regentenkamer van start. Ook vrolijkheid en enthousiasme onder de bandleden. In moeilijke partijen meerstemmige zang kan een song gauw tot een dissonant verklinken, maar vaak heeft dat meer te maken met de juiste microfoonafstand van de vocalisten afzonderlijk dan dat er werkelijk een verkeerde partij wordt gezongen. Het gehoor van de luisterende bezoekers kan gauw verkeerd worden beinvloed. Er is voor deze vorm van zingen dan ook uiterste concentratie van stem en instrument nodig. Henk van der Meer, die specifiek op dit gebied heel wat ervaring heeft (hij was de perfecte technicus van Hawaiian Selection), wist de muziek van Pacific Malihini in de juiste klank- en volumeverhouding te brengen. Bijzonder verrassend was de sprankelende ukulele solo van Nono Niki Juluw in het nummer Tickling The Strings, die daarmee "even wat rust in het stuk" gunde aan steeler Thijs Peea. Natuurlijk werd het succesnummer Pangayo (Frans Suitela) gebracht. De pauze werd benut om de leden van de Country&Western band Change Of Key ( bekenden dus ) met bloemen en woorden te huldigen voor het feit dat er op 14 september maar liefst 5 Country-awards aan hen werden toegekend. Met Erik Westra als blueszanger toonde Pacific Malihini ook geen enkele moeite te hebben met dit genre. En kon Frank Smith z'n basgitaar er 's van langs geven. Klik, kijk en luister naar de videoclip. Pitro Garing.
lees dit ook||


Animation_wat (4K)
GROOT SUCCES SHOW LEI OF EMERALDS
emeralds_frameAB (111K)

RIJSWIJK-zondag 14 september 2008
The Lei of Emeralds Show is erin geslaagd om verscheidenheid in traditionele en nieuwe Hawaiian songs ten gehore te brengen. Een stevig programma waarin ook meededen: dansgroep Maeva, ukulelespeler Remco Houtman, Pascal Mesnier (Parijs) met resonatogitaar en Lucas Anastasuyevitch:gitaar, vocals. Zowel Remco Houtman als Pascal Mesnier hebben het publiek hun vaardigheid op het instrument getoond, en Pascal liet tot genoegen van het publiek ook Gershwin's Lady Be Good horen (foto hieronder). LEI OF EMERALDS 2008_0003 (34K)
Cézanne Ranti, dochter van..., oogstte succes met enkele zangnummers. Haar schoonzuster Renée deed de presentatie ( foto r.boven ). Voor ongeveer 70% van het publiek is dit de eerste keer dat zo'n Hawaiian evenement bezocht werd. De andere 30 % waren muziekbeoefenaars en gasten die regelmatig de Regentenkamer bezoeken.Het feit dat velen blij naar huis gingen en de emailtjes en post met lof voor de fantastische sfeer die organisatoren René en Nora Ranti (foto l.onder) inmiddels ontvangen hebben, betekent dat een herhaling er staat aan te komen. Poppy Apontoweil, die de voorstelling bijwoonde mocht bovendien de tombola-hoofdprijs mee naar huis nemen: een Sony DVD-speler! LEI OF EMERALDS 2008_0001A (48K)
Bij de afscheidsmedley: Farewell For Just A While/ Aloha Oe heeft zij nog gracieus de Hawaiiandans gedaan. Hawaiian Music is still alive. Cees Bakker heeft over dit evenement een uitvoerig verslag geschreven en de camera geklikt.
Just have a brief impression and click the videoclip, while camcorder was running during opening song. Report: Pitro Garing


AMAZING HAWAIIANS
amazing hawaiians_Pagina002 (76K) Na een succesvol optreden op de Pasar Malam Besar betraden op 27 mei 2007 de Amazing Hawaiians het podium van de Regentenkamer. De groep bestaat uit bekende gezichten uit andere groepen: Wim van Lien-lead vocals/elektro-akoestische gitaar, Ger Hanson-solo&ritme gitaar, Ron Hanson-basgitaar. Een glansrol was weggelegd voor Jan op der Heijde, ditmaal niet als geluidstechnicus, maar als bekwaam steeler en zanger. De Amazing Hawaiiians bracht een smaakvolle melange van bekende Hawaiian songs en jazzy traditionals ten gehore. Als intermezzo trad het duo BluesInn' , bestaande uit vaste bezoekers Jitske van den Oever en Eric Westra,tweemaal op, geassisteerd door recensent Cees Bakker op basgitaar. Op de laatste Hawaiian Sunday van het seizoen, 24 juni 2007, zal BluesInn weer het intermezzo verzorgen. In complete bezetting...


collage_recensie (84K)

SWINGING HAWAIIANS MAKEN HUN NAAM WAAR
|Raamsdonksveer-Den Haag| woensdag 28 februari 2007
Gelukkig worden er nog steeds nieuwe Hawaiian groepen gevormd en dit keer was het Regentenkamer podium voor de Swinging Hawaiians, een groep van geroutineerde Hawaiian muzikanten, die in najaar van 2006 geformeerd werd. De bezetting is als volgt: Ad Schenk-steelgitaar/zang, Wim van Lien-ritme gitaar/zang, Ger Hanson- sologitaar en Ron Hanson- basgitaar. Mij dunkt een groep waar je wat van verwachten kan. Een uit zijn voegen barstende Regentenkamer, waarvan minstens één derde Hawaiian en/of jazz muzikanten en vele nieuwe bezoekers/bezoeksters waren kennelijk benieuwd naar de prestaties van de Swinging Hawaiians. De bandleden brachten hun 'swingende' act met veel verve en flair. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat de repertoire keuze wel volstrekt risicoloos was; zowel de Hawaiian- als de swingnummers zijn allemaal uitgekauwde traditionals. Daar is op zich niets mis mee; met herkenbaarheid ben je wel publieksvriendelijk en daar scoorden de Swinging Hawaiians duidelijk punten mee. Wel hoorde ik hier en daar de opmerking, dat de aaneenschakeling van swingende songs best eens onderbroken konden worden door een ballad of een mars en persoonlijk onderschrijf ik deze mening.

Sonja de Winter zingt jazz, Diana Peters dans sierlijk als altijd
In de eerste set passeerden Hawaiian standards als My Little Grass-Shack en jazz evergreens zoals I Can't Give You Any Thing But Love de revue. Into Each Life Some Rain Must Fall werd gezongen door Ger Hanson. Hij is dan misschien niet de grootste zanger, maar zijn enthousiasme vergoedde veel en wel zodanig dat hij de zaal aan het meezingen kreeg. In de tweede set kregen wij wederom bekende nummers te horen: o.a. Royal Hawaiian Hula, Goody Goody, When You're Smiling en Moon of Manakoora. De lieftallige Diana Peters visualiseerde een aantal Hawaiian nummers met haar sierlijke danskunst. Het Regentenkamer Trio is inmiddels uitgegroeid tot het Regentenkamer Combo. Bassist George Dankmeyer, pianist Ben Klaassens en drummer Jaap Mossel zijn versterkt met gitarist Pier Bish. Zij vormden de perfecte begeleiders voor zangeres Sonja de Winter. Natuurlijk kennen wij haar als zangeres van de helaas opgeheven groep Hawaiian Selection. In de entre-acte bewees zij, dat ook de jazzmuziek geen geheimen voor haar kent. Haar vertolkingen van onder meer: Almost Like Being In Love, Autumn Leaves, How High The Moon en The Nearness Of You oogstten dan ook terecht veel succes.

SLOTOPMERKING
In de laatste set van de Swinging Hawaiians brachten zij de onder andere All Of Me en Longing For Hawaii ten gehore. Hun optreden werd afgesloten met het toepasselijke Farewell Hawaii. Op het samenspel van de Swinging Hawaiians is niets aan te merken, steeler Ad Schenk geeft meer dan voldoende ruimte aan het ingetogen, maar fraaie jazzy solowerk van Ger Hanson en ook Wim Van Lien liet horen, dat hij soleren kan. Voor de ondergrond is de fretloze basgitaar van Ron Hanson verantwoordelijk. De jamsession werd beperkt tot een optreden van Nico Meerbeek op de vleugel, die hiermee bewees meer te kunnen als zijnde de leider/vocalist/bassist van de Hawaiian band Tropical Sensation. Cees Bakker
Naar boven || Of ga naar Hawaiian pagina



collage 2_Pagina000 (100K)HONOLULU MINSTRELS

Zeer drukbezochte Hawaiian Sunday in de Regentenkamer Den Haag, 26 november 2006. Muziek van de Honolulu Minstrels, die de eerste nummers met bezoeker/-hawaiisteeler Ton Hoelen begonnen. Gitarist Bart Carels werd onderweg opgehouden door een militaire colonne - parade uit 1945. Het spel van de Honolulu Minstrels viel zó góed in de smaak van het publiek dat zij driekwartier langer speelden. De band heeft een perfect up-tempo repertoire en maakt slimme uitstapjes naar andere genres muziek. Dat allemaal voorafgegaan door een vakkundige toelichting van steelgitarist Henk Braaksma. Geluidsman Jan Kaulani liep rond met reservebril van Henk Braaksma, z'n eigen had het 's morgens aan de wastafel begeven. Na afloop een geanimeerde jamsession, met Regentenkamer Combo, plus Bart Carels, Ton Hoelen en Nono Niki Juluw. Steeler Rob de Kiewit verraste sommigen met fraaie DVD van laatste optreden Hawaiian Selection. George Dankmeyer slaagde voor z'n propedeuse "ins 'n outs Hawaiian music" bij HMCN-secretaris Gerrit Venema en mag nu aan z'n scriptie beginnen... Het toenemend bezoek van hawaiimuzikanten doet de interactie verlevendigen en dat is een een verheugende ontwikkeling. "&Joy" zanger-gitarist Hans Kandou maakte de bijgaande foto's.
Lees meer over Honolulu Minstrels

Naar boven || Of ga naar Hawaiian pagina
pacific malihineresiz (67K)

Deze nieuwe Hawaiian band heeft op 24 september 2006 een magnifieke indruk achtergelaten bij het toegestroomde publiek in de Regentenkamer. Scroll iets naar beneden en lees de recensie.






Programma Regentenkamer It's all Hawaiian Music and Dance!
Klik op de naam van een band in de linkerkolom voor een beschrijving/ recensie

music trends and jazz

Programma Regentenkamer It's all Music and Dance!
hawsup100_0267_A (34K)

Olaf Tarenskeen
Jazzband_Klein (18K)
Brigitte Soffner

Brigitte Soffner

Send your contribution or reaction to this address.

Recensies/ reviews page
Country & Western page

xxx

xxx

xxx

H1 {margin-left: 1cm; color: lightyellow; font-family: Lucida console; font-size: 1.3cm} P {margin-left: 1cm; margin-right: 1cm; font-family: arial; font-size: 9pt}Hawaiian


Wilt u reageren? Stuur een E-mail." Best view of this site: screen resolution 1024/768

VERRASSEND REGENTENKAMER DEBUUT VAN PACIFIC MALIHINI
(zondag 24 september 2006)lees dit ook

pacmal_band3 (77K)


Frans Suitela,

gitaar & zang
Ad Schenk,
hawaiigitaar &bugel,
NoNo Niki Juluw, ukulele & zang
Frank Smith, basgitaar
pacmal_ad (50K) pacmal_frans_frame (57K)

Boekingen & contact via
E-mail
Tel.boekingen 078 621 06 58



DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus

pacificmalihini005A (54K) Er zijn mensen die stellen dat Hawaiian muziek in ons land ten dode opgeschreven is. Maar het feit dat nog steeds nieuwe Hawaiian groepen het levenslicht zien, logenstraft deze stelling. Het 6e seizoen van de Hawaiian Sundays in de Regentenkamer werd geopend door de groep PACIFIC MALIHINI uit Dordrecht en Den Haag. De groepsnaam betekent nieuwkomers uit de Pacific en dit is ten dele waar; de band bestaat uit één Indo, twee Molukkers en een Blanda en hadden op Ad Schenk na nog niet eerder in een Hawaiian band gespeeld. De zakelijk en muzikaal leider Frank Smith speelt bas en verzorgt occasioneel backing vocals. Frank is een geroutineerd basgitarist, die ervaring opdeed in het Indo circuit en in de country muziek. Door zijn ontmoeting met Ad Schenk raakte hij geïnteresseerd in Hawaiian muziek. Hij speelt op een Fender Jazz bass uit 1977. Nono Nikijuluw speelt ukulule op een zeer luxe Oscar Schmidt model 045, die in Indonesië gebouwd is en neemt het merendeel van de lead vocals voor zijn rekening. Volgens goed Molukse traditie kreeg hij zijn vocale scholing in de huiselijke kring en in kerkkoren. Als solo-artiest is hij veel gevraagd, maakte een aantal CD's en trad op tijdens Pasar Malam. Gitarist/zanger Frans Suitela treedt al meer als 30 jaar op en vanwege zijn dienstverband bij de Koninklijke Marine op recepties en party's in alle uithoeken van de wereld. Frans speelt op zwarte elektro-akoestische Ibanez western gitaar. Steeler Ad Schenk is de geluidsbepalende factor van Pacifi Malihini. Ad speelt al 20 jaar lapsteel gitaar in bands als The Kalua Hawaiians, de Mauna Kea Hawaiians en laatstelijk bij de Hanson Hawaiian Minstrels. Na een 'sabatical year', waarin hij veel oefende, is Ad weer helemaal terug; dus om met de Fransen te spreken 'retirer pour sauter mieux'. Zijn 6 snarige Gibson BR 9 uit 1955 is in D6 gestemd. Over gebrek aan belangstelling had Pacific Malihini zeker niet te klagen. pacmal_nono_frank_frame (37K) De Regentenkamer was weer goed gevuld met oude bekenden en nieuwe gezichten en een opvallend hoog aantal steelers: Dolf Levenbach, Benny Rumahlewang, Henk Braaksma, Herman Kok en Hans van der Velde en ook gitarist Ger Hanson waren kennelijk benieuwd naar wat deze nieuwe band zou presteren. En dat was zeker niet gering als je in ogenschouw neemt, dat dit pas het vierde optreden van Pacifi Malihini is. Vooral instrumentaal hebben zij hun zaakjes goed voor elkaar: een goede wisselwerking tussen de gitaar van Frans en de ukulele van Nono, wiens instrument voor de noodzakelijke rhythm drive zorgt. Dit wordt ondersteund door feilloos baswerk van Frank; naar behoefte in kwinten, walking bass of syncopisch krontjong bassen; klasse! De solist is steeler Ad Schenk, die mij toevertrouwde dat hij tijdens zijn retraite hard aan zijn techniek gewerkt heeft en dat is duidelijk te horen. Voor mij persoonlijk is Ad nu een van de betere lapsteel gitaristen in Nederland en zijn spel kenmerkt zich door een vlekkeloze techniek; het is zeer smaakvol, gelardeerd met mooie twee- en drieklanken, flageoletten en afdempingen. Zijn sound is puur: geen volume pedaal of vingerviolen, alleen een klein beetje galm. Pacific Malihini beschikt over 3 zangers: Nono Nikijuluw, die de meeste lead vocals voor zijn rekening neemt, heeft een sprekende tenorstem met een mooi vibrato; Frans Suitela klinkt typisch Moluks: vol, rond en melancholiek en het timbre van Ad Schenk is wat lichtvoetiger. Frank Smith beperkt zich tot back vocals en het repertoire is goed afgestemd op de klankkleur van de vocalisten. Dit repertoire bestond uit een aangename melange van Hawaiian-, Indische- en Molukse songs, verdeeld over drie sets van een half uur. Nono nam met onder andere The Royal Hawaiian Hula, Hanalei Moon, Golden Sands of Waikiki, To You Sweetheart Aloha, Blue Hawaiian Moonlight en Little Grass Shack het Hawaiian gedeelte voor zijn rekening. Frans vertolkte met verve onder meer Ladju Ladju, Sarina, Terang Bulan, Ayu Mama en Panggajo. Ad zong Hatawano Nights en Lovely Hula Maiden en hij excelleerde in de instrumentals Hawaiian Tattoo en Hula Blues. Soewi Tuast uit Haarlem was de gastvocaliste in Bengawan Solo en Diana Peters verlevendigde de muziek van PacificMalihini met haar bevallige dansen in aangepast kostuum. De Hawaiian Sunday werd traditiegetrouw afgesloten met Aloha Oe, waarbij Lolita Venema liet zien dat zij de Hawaiiaanse danskunst nog niet verleerd is. Gezien de reactie van het publiek kan ik rustig stellen, dat Pacific Malahini een uitstekend debuut in de Regentenkamer gemaakt hebben. Misschien vraagt u zich af of hun optreden geen minpuntjes kende. Toch wel, aan de samenzang moet nog wel het één en ander gesleuteld worden en de repertoire keuze zou mijns inziens wel wat origineler kunnen zijn. De eerlijkheid gebiedt mij echter te zeggen, dat dit euvel voor veel Hawaiian groepen, die in de Regentenkamer optreden, van toepassing is. Omdat Jan op der Heijde zelf moest optreden, werd de techniek deze keer verzorgd door Naud Rogues, de vaste geluidstechnicus voor de Jazz Zaterdagavonden in de Regentenkamer. Gezien de klachten inzake geluidsoverlast was een zorgvuldige afregeling noodzakelijk, maar mede omdat de musici van Pacific Malihini de aanwijzingen van Naud strikt opvolgden, was het resultaat naar behoren, terwijl de muziek toch binnen goed hoorbaar was. De volgende Hawaiian Sunday vindt plaats op 29 oktober. Cees Bakker-redacteur GitaarPlus

Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail.


Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Mangonians|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven || Of ga naar Hawaiian pagina
rtr dl

LAATSTE HAWAIIAN SUNDAY VAN HET SEIZOEN WERD
EEN "TRIBUTE TO PETER DE FRETES"

(zondag 26 juni 2005)

100_0260 (73K) 100_0282 (67K) hawsuphawaiian sunday_A 003 (58K)







Over Olaf Tarenskeen (website)

Foto's o.a. gemaakt door
Wil & Cees Bakker
DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus

hawsuphawaiian sunday 001_AB (60K) Het was oorspronkelijk de bedoeling,dat op 26 juni het Hawaiian Sunday seizoen met een master class annex superjam uitgeluid zou worden. Door het plotselinge overlijden op 66-jarige leeftijd van Peter de Fretes werd deze 'Hawaiian Sunday' een waardige herdenking voor deze veel te vroeg heengegane muzikale grootheid. Misschien kwam het door het mooie weer, maar er waren opvallend weinig Hawaiian musici aanwezig ondanks de tijdige convocaties. George Dankmeyer had een aantal portretten van Peter opgehangen en in zijn in memoriam toespraak verwees George naar het fantastische optreden van Peter de Fretes op 29 mei 2005. Toen bewees Peter naast een geweldige steeler en zanger ook een uitstekende saxofonist en drummer te zijn. Indachtig Peters levensinstelling verzocht George de aanwezigen om met gepast genoegen en muziek de nagedachtenis van Peter te eren.
Het spits werd afgebeten door Hawaiian Surprise onder leiding van gitarist Wim Koningsveld en zijn companen Ruffy Heyne op bas, good old Ed van der Voort op steelgitaar en zangeres Inge de Water. Zij werden versterkt door drummer Richard Kolle en dat betekende een duidelijke verrijking van het groepsgeluid. Koningsveld c.s. verrasten met hun repertoire keuze waaronder 2 Elvis Presley nummers. Het is altijd een genoegen om Ingrid aan het werk te zien, met haar melancholieke en gloedvolle stem weet zij het publiek constant te boeien.

Daarna volgde het hoogtepunt van deze middag: het optreden van Olaf Tarenskeen, jazz(en klassiek)gitarist met een grote nationale en internationale reputatie. Als zijn begeleiders fungeerden Ben Klaassens-piano, George Dankmeyer-basgitaar en Richard Kolle-slagwerk. Deze heren hadden zich uit de naad gerepeteerd om de uiterst complexe muziek van Olaf te kunnen uitvoeren. Het resultaat mocht er wezen en wij zagen een bijzonder adequaat en gedreven backing trio aan het werk, die soms alles uit de kast moesten trekken om Olaf te volgen. Tarenskeen, die op een fraaie Heeres handbouw gitaar speelde, liet ons zijn versie van Orfeo Negro, Besame Mucho en een aantal Pat Metheny nummers (Travels, James), en als uitsmijter de pas op zongdagmorgen door George op muziek gezette en ingestudeerde Hawaiian song Hukilau horen. hawsup100_0267_A (34K) Met jazz-zangeres Brigitte Soffner [ klik hier ] wandelde het kwartet zeer jazzy over Route 66 naar het einde. Vooral de musici onder de aanwezigen stonden versteld van zijn geweldige techniek en de waterval aan prachtige gitaarklanken. Na afloop van zijn optreden gaf Olaf boven in het Meubelcafé nog een masterclass voor een aantal geïnteresseerde gitaristen. Niet vergeefs, want zij staken naar eigen zeggen er echt wat van op. Vervolgens traden de frontmen van Arombai voor het voetlicht: Richard Matulessy-gitaar/zang, Otto Koliloedjoer-ukulele/zang en Minggus Matulessy steelgitaar/zang. Zij werden ondersteund door zoon Lucandré Matulessy-basgitaar en Ed van der Voort-steelgitaar. Met hun fraaie en stemmingsvolle driestemmige zang brachten zij een prachtige muzikale ode aan Peter de Fretes met nummers als Lovely Hula Hands, Hanalei en Lief Ambon, songs die Peter zo na aan het hart lagen. hawsup100_0274_A (89K) Tijdens de jamsession bleek dat de workshop van Olaf zijn nut bewezen had. Vocalist Randy vertolkte Sunny met begeleiding van de gitaristen Olaf Tarenskeen, Wim van Lien en zijn zeer getalenteerde zoon Arno. Zij werden gesecondeerd door Ben Klaassens-piano, de onvermoeibare Richard Kolle-drums en ondergetekende op basgitaar. Daarna nam Olaf afscheid en ging de jam verder onder de bekwame leiding van Wim van Lien met mooie solo's van Arno, die ook vocale bijdragen leverde samen met Dorien Loen, die een paar mooie nummers zong evenals zus Ria van Lien . Jopie de Vries nam plaats achter de vleugel en tot 19.30 uur werd er enthousiast gemusiceerd. 100_0315 (42K)
De techniek was weer in de bekwame handen van Jan 'kaulani'op der Heijde.Gedurende het hele seizoen stond Jan paraat en een blijk van erkentelijkheid namens bezoekers en stafmedewerkers is hier op zijn plaats.
Tot slot nog dit: Ik heb nu meer dan twee jaar met veel genoegen de recensies over de Hawaiian Sundays geschreven. Maar over de meeste groepen heb ik al meerdere malen uitgeweid en ik wil niet in herhalingen vervallen, dus nu is het juiste moment om te stoppen. Dit is echter niet definitief; voor bijzondere gelegenheden zal ik zeker mijn pen weer in inktcartridge dopen. Als iemand anders het stokje wil overnemen kan hij/zij zich melden bij George Dankmeyer. Cees Bakker

Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail.


Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Mangonians|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.
rtr dl


Mangonians debuteren met fusionhawaii
(zondag 27 februari 2005)

Mangonians147-resiz (32K)
De Band


Ritchie Hanson,

percussie/ ukulele(bas)gitaar
Alfred Smidt,
contrabas &bugel,
Ruben Rumahlewang, steelgitaar,zang
Flip Willemsen, jazzgitaar
Mylène Hanson, zang

Lees meer over deze band
Boekingen & contact via
E-mail
Tel.030-691 87 12



Alle foto's gemaakt door
Cees Bakker
DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus

Mylene wijs_2t (44K) Er wordt nogal eens gesteld, dat er in de Hawaiian wereld niets nieuws gebeurt, maar in de Regentenkamer wordt de laatste maanden het tegendeel bewezen. Eerst debuteerde Tropical Sensations met jazzy Hawaiian, daarna gaf Arombai acte de présence met hun Ambon/Country/Latin Hawaii muziek en op 27 februari 2005 debuteerde The Mangonians met Fusion Hawaiian klanken. Leider Richard Hanson zingt en speelt niet alleen gitaar, maar ook ukulele, percussie en basgitaar.
Flip Willemsen [zie foto] speelt op sublieme wijze solo- en begeleidingsgitaar en routinier Benny Rumahlewang is de steeler/zanger van de groep. Bassist Alfred Smidt heeft vele jaren jazz ervaring en zijn conservatoriumopleiding op flugelhorn oftewel bugel is overduidelijk. Tot slot de uiterst charmante vocaliste Mylène Hanson, [zie foto & klik hier] de dochter van Richard. Mangonians_Flip_Ruben (40K) Fusion Hawaiian is bij de Mangonians zeker geen loze kreet. In de kern de steelgitaar van Benny en de ukulele van Richard. Aan de flanken de vloeiende jazzpatronen van bassist Alfred en de virtuoze gitaarpartijen van Flip. Dit lijkt nogal tegenstrijdig, maar in de praktijk blijkt dit heel goed te werken en is er wel degelijk sprake van een nieuwe vorm van Hawaiian muziek. Wanneer zangeres Mylène Hanson op het podium staat, verandert het tableau de la troupe volledig. Zij zingt een geheel ander repertoire en de instrumentatie wordt hierop aangepast. Benny gaat percussie spelen en Richard neemt de basgitaar over, wanneer Alfred zijn bugel met vaardigheid hanteert. Veelzijdigheid is dus troef. Richard Hanson is een rasentertainer, die in een directe communicatie met publiek, doorspekt met Maleise uitspraken, de herinnering aan het oude Batavia levend houdt. Hij is nog steeds een gedreven rasmuzikant, multi-instrumentalist en bandleider, die alle sets uiterst minutieus en gedegen voorbereid heeft. Benny Rumahlewang was nog niet van de griep hersteld, daarom waren zijn vocale prestaties niet van zijn gebruikelijke hoge niveau en Richard Hanson nam de vocals voor een aantal nummers. Alfred Smidt met zijn Fender Jazz bas uit 1968 stond verdekt opgesteld, maar zijn vloeiende en mooi gestructureerde baslijnen, gelardeerd met smaakvolle bassolo's bewezen zijn aanwezigheid overduidelijk. In de tweede set pakte Richard Hanson zijn Aria Pro II basgitaar en bewees Alfred, dat de bugel geen enkel geheim voor hem heeft. Flip Willemsen is de stille kracht van de Mangonians. MangoniansFour_drgpenseel_Dscn0146 (24K) . Met een big smile speelt de grote man met het grootste gemak de meest virtuoze partijen op zijn prachtige Gibson ES 175 D uit de zestiger jaren. Zelfs als hij begeleidt is hij uniek; praktisch alle gitaristen spelen één hooguit twee akkoorden per maat. Zoniet Flip Willemsen, die speelt gewoon vier of meer akkoorden per maat. Wat een klasse! Tot slot zangeres Mylène Hanson; zij is net zo'n podiumdier als haar vader, maar Mylène is ook gezegend met een prachtige volle en expressieve stem. Zingen is alleen een hobby voor haar, maar zij heeft wel tien jaar zangles gehad en dat hoor je. De repertoire keuze is geraffineerd eenvoudig, alles vocaal, herkenbaar maar toch net even anders. De eerste set begon met bekende Hawaiian nummers, waarna Mylène een aantal jazz standards op een gloedvolle wijze ten gehore bracht. In de tweede set kregen wij Indische en Ambonese songs te horen, gevolgd door Mylène's interpretatie van klassiekers als The Girl from Ipanema en Autumn Leaves. Zij werd hierbij extra ondersteund door de fraaie bugelklanken van Alfred en verrassende goede basspel van haar vader. Richard Hanson betrekt de toeschouwers altijd direct bij zijn optredens, in derde set gingen dan ook alle remmen los en riep hij nogal wat gastmuzikanten naar voren: Wim van Lien,Joopie de Vries, Poppie Apontoweil, Willy Hill en Dorien Loen. Het enthousiaste publiek vroeg steeds maar om meer en uiteindelijk werd deze Hawaiian Sunday en de gebruikelijke jamsession pas heel laat afgesloten.

Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail.


Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Mangonians|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.
rtr dl





AROMBAI PRESENTEERT MEEST GEVARIEERDE REPERTOIRE
(zondag 30 januari 2005)

Arombai_klein (30K) De complete band
arombai 3_resiz (68K)

vlnr:Minggus, Otto, Richard en Lucandré
Deze band staat momenteel op "low key"; op 26 oktober 2006 overleed leider/steelgitarist-zanger Minggus Matulessy onverwacht na een (geslaagde) opratie. Lees meer over deze band

DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus


Ik zag Arombai voor het eerste keer op de Hawaiian Promotion Day 2004 en ik was behoorlijk onder de indruk. Hun eerste optreden tijdens de Hawaiian Sunday van 30 januari 2005 in de tempel van de Nederlandse Hawaiian muziek, de Regentenkamer, bevestigde mijn zeer positieve mening over deze band volledig. Arombai is in drie opzichten uniek. Ten eerste is het een echte familie band: vader Minggus Matulessy- steelgitaar/zang en zijn drie zonen Vincent-slagwerk, Patrick-keyboards en Lucandré- basgitaar. Dan broer Richard Matulessy-gitaar/zang en ten slotte neef Otto Koliloedjoer-ukulele/zang. Ten tweede hun repertoire: dit is het gevarieerdste, wat ik tot nu toe in de Regentenkamer gehoord heb. Maar het leukste vond ik toch, dat er twee generaties musici op het podium stonden, die in een vlekkeloze synergie samen een geweldige band vormden. Leider/steeler/zanger Minggus Matulessy is een muzikant in hart en nieren. In het begin van de zestiger jaren was hij als indorock gitarist al actief bij onder andere The Nightbreakers. Minggus behoort dan wel tot de 'jongere' steelgitaristen, maar ontdekte de lapsteelgitaar pas op zijn veertigste en hij is volledig autodidact, waarbij zijn inspiratiebron vooral Rudy Wairata was. Broer Richard Matulessy was in zijn jonge jaren ook actief in het indorock circuit en heeft zich ontwikkeld tot uitstekende allround gitarist, die ook vocaal zijn mannetje staat. Lead vocalist/ukist Otto Koliloedjoer is een Hawaiian oudgediende, die al bij Rudy Wairata zijn sporen verdiende. Patrick, Lucandré en Vincent Matulessy kregen natuurlijk thuis de muziek met de paplepel ingegoten. Dat is geen garantie om een goed musicus te worden, maar bij deze drie broers is dat wel het geval. Zij vormden de ingetogen begeleiding voor de seniorenafdeling van de Matulessy clan. Uit hun manier van spelen kan je direct opmaken, dat zij heel wat meer in hun mars hebben. Veelzijdigheid is de 'stille' kracht van deze band. Voeg hierbij de perfecte instrumentbeheersing, de uitgekiende en soms verrassende arrangementen, melodieuze driestemmige zang en ook nog eigen teksten. Arombai is voor mij persoonlijk de meest interessante en veelzijdigste band in de Nederlandse Hawaiian scène en uit de enthousiaste reacties van het talrijke publiek in de Regentenkamer bleek overduidelijk, dat ik niet de enige ben, die er zo over denkt. Patrick drumt zeer gevarieerd; ingetogen bij de Hawaiian nummers en ballads; strak en puntig bij de up tempo stukken. Bassist Lucandré was bijna onzichtbaar, maar wat hij liet horen was grote klasse:strakke beat, walking bass maar vooral zijn krontjong bas getuigen van een groot talent. Vincent vult met zijn synthesizer de ritme sectie aan, vooral de vibrafoon- en piano geluiden klonken erg overtuigend. Het samenspel tussen de ukulele van Otto en de gitaar van Richard was boeiend, verschillende ritmes en akkoorden maakten het geheel erg levendig. Bij de krontjong nummers gaf Richard deze een extra dimensie door zijn mooie tegenmelodieën. Minggus heeft een geheel eigen steelstijl ontwikkeld, die gekenmerkt wordt door veel single note solo's, weinig flageoletten en veelvuldig violen, niet met een volume pedaal, maar zoals het hoort met het pinkje. Zijn toon is vol en warm met een tikje delay. Lead vocalist Otto heeft een donkerbruin soms melancholiek geluid met veel zeggingskracht. Hij wordt hierbij veelvuldig en vakkundig gesecondeerd door Richard en Minggus en dit resulteert in mooie driestemmige vocalen, die graderen van ouderwetse close harmony tot stemmige Ambonese samenzang. Arombai had voor deze middag gekozen voor vocale nummers, waarbij Ambonese en Indische nummers verreweg in de meerderheid waren. Een greep uit het repertoire: 't Spreken is Zilver met eigen tekst op Please Help I'm Falling - country; Song of Old Hawaii- Hawaiian ballad; Tjempaka Wanga- krontjong met een mooie gitaarsolo van Richard; Lembe Lembe -een Ambonees strijdlied in rock gespeeld en unisono falset gezongen; Waktu Pontong Padi-reggae; Terang Bulan: country overgaand in krontjong; Dajung Sanda Laju E-countryrock. Als ode aan George Dankmeyer werd het jazznummer Misty ten gehore gebracht en het officiële gedeelte werd zoals gebruikelijk afgesloten met Aloha Oe met declamatie van ons Poppie Apontoweil. De maandelijkse jamsession met als gangmakers Ben Klaassens, George Dankmeyer en Richard Kolle werd aangevuld respectievelijk afgelost door Arnold van der Kloor, Wim van Lien, Joopie de Vries, Tiny Schenkel en Cees Bakker. Aan het eind liet Richard Matulessy horen, dat hij ook een uitstekend crooner is met de song Manha de Carnaval (Black Orpheo) . Cees Bakker


Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection|| Hanson Hawaiian Minstrels|| Mangonians|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.

Minggus Matulessy
hawaiian-gitaar
zang;
Richard Matulessy, gitaar,zang;
Otto Koliloedjoer, ukulele,zang;
Lucandré Matulessy, basgitaar
Patrick Matulessy, keyboard
Vincent Matulessy, slagwerk

Lees meer over deze band
E-mail
arombai 2 resiz (60K)

Otto en Richard in concentratie

Terug naar Hawaiian Top.


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail
Tropical Sensation maakt verrassend debuut
(zondag 28 november 2004)

TropSens_band_regent 05 (17K)
De Band [Klik op foto voor groter beeld] TropSens_Vibr_regent 02 (19K) Peter de Gelder en Ino Timmerman (Git.)
Nico Meerbeek,
leider/
basgitaar/zang
Ino Timmerman,(gitaar),
Wim Roland, conga
Will Bouquet, steelgitaar
Ralph Peters,
Peter de Gelder, vibrafoon
Erika Knufman, zang.

Lees meer over deze band
Boekingen & contact via
E-mail
Tel.035-5266015

[Alle foto's gemaakt door:
Jan"kaulani"op der Heijde]
DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus

TropSens_ErikaKlein_Dscf0016 (17K) De groep bestaat pas drie maanden, heeft maar zes keer gerepeteerd en maakten hun publieke debuut in de Regentenkamer. De groep is nieuw maar de leden kunnen bogen op een ruime ervaring en de jongelingen hebben veel talent. Leider/bassist/zanger Nico Meerbeek, zangeres Erika Knufman [zie foto rechts] en vibrafonist Peter de Gelder hebben jarenlang in het jazzcircuit gefigureerd. Gitarist Ino Timmermans heeft vijftig jaar gitaarervaring en steeler TropSens_regent 03 Nico (17K) Will Bouquet behoeft geen verdere introductie. Drummer Ralph Peters, echtgenoot van danseres Diana Peters, heeft veel aanleg en hetzelfde kan gezegd worden van de benjamin van de groep danseres Kelsey van Leeuwen. Conga speler Wim Roland was door ziekte helaas niet aanwezig. Waarschijnlijk geïnspireerd door hun jazz achtergrond produceert Tropical Sensation een zeer aantrekkelijke Hawaiian Swing, zoals die ik laatste jaren nog niet in ons land gehoord heb. Waarin onderscheidt Tropical Sensation van andere Hollandse Hawaiian groepen? Ten eerste de bezetting, met 7 muzikanten en 2 danseressen kan zelfs van een klein orkest gesproken worden. Dan het instrumentarium de toevoeging van slagwerk en een vibrafoon zag ik nog niet eerder. Verder het totale ontbreken van instrumentals, terwijl Will Bouquet deze tak van Hawaiian sport volledig beheerst. Maar het meest opvallend is toch de wijze van musiceren. Alle songs worden overgoten met flinke scheut jazzinvloeden, hetgeen resulteert in heuse Hawaiian Swing van hoog gehalte. Leading lady Erika Knufman vertolkt haar nummers op een overtuigende wijze en je kunt horen, dat hier heel wat jaren ervaring aan ten grondslag liggen. TropSens_Jam_regent 09 (14K) Ook Nico Meerbeek draagt zijn vocale steentje bij, terwijl hij tegelijkertijd bast. Dit doet hij perfect, geen noot verkeerd, uitstekend getimed en waar nodig heel stuwend. Will Bouquet heeft kennelijk inspiratie door zijn nieuwe instrument opgedaan getuige zijn zeer smaakvolle steelgitaar klanken. Zijn solo's werden afgewisseld door de fraaie vibrafoonpartijen van Peter de Gelder. Ino Timmermans en Ralph Peters zorgden op de achtergrond voor een solide ritme basis. Diana Peters en Kelsey van Leeuwen luisterden het geheel op met bevallige Hawaii dansen. Een bijzondere attractie was het optreden van danseres Zakina. Buikdansen is heel wat meer dan met dit te lichaamsdeel schudden. Het vereist enorm veel spiercontrole, gevoel voor ritmiek en vooral veel oefening. Gehuld in een schitterend tweedelig tenue bewees Zakina dat zij een waardig opvolgster van Jomina kan worden. Met de gebruikelijke jamsession [zie foto rechtsonder] werd deze Hawaiian Sunday afgesloten.
[foto jamsession vlnr: John May, Nelly Steensma, Ben Klaassens en Cees Bakker]
Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail.


Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Mangonians|| Cheryl Moana Minstrels|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.
rtr dl


Nani Mele scoort met close harmony en virtuoze instrumentalisten
(zondag 28 maart 2004)

nanimele (98K) Nani Mele nanimele2 (35K) Mischa (62K)
Misha en Poppie Apontoweil
DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus

Zondag 28 maart 2004 stond in het teken van de 86e verjaardag van ons aller Poppy Apontoweil, die met een nieuw kapsel en fleurige kledij het stralende middelpunt was. Talloze familieleden,vrienden, vriendinnen en bekenden kwamen de krasse grondlegster van deze Hawaiian middagen feliciteren. Nani Mele was alweer voor de derde keer te gast in de Regentenkamer en terecht. Deze groep slaagt er iedere keer weer in om het publiek te boeien en laten genieten. Deze keer geen wijzigingen in de bezetting, zij het dat zowel leider Ed van der Voort als Remco Houtman inmiddels in de huwelijksboot gestapt zijn. Dit heeft geen nadelige gevolgen op hun spel, in tegendeel zij waren bijzonder geïnspireerd bezig. Ed van der Voort is een steeler met een eigen stijl, waarvoor hij een 8 snarige JP lapsteel in een E9 stemming uit de vijftiger jaren gebruikt. Deze lijkt op Rickenbacker Frying Pan, maar schijnt bedriegt; de JP heeft een holle aluminium body, waarin Ed zelf een elektronisch metronoom heeft geïnstalleerd. Handig! Via een Schaller voetvolume pedaal wordt zijn geluid versterkt door Polytone Mini Brute. Henk Smitskamp is een baskameleon; afgelopen Woensdag rockte hij met zijn groep Flight 505 nog het dak van de Muziekcafé Paap in Den Haag af met zijn spectaculaire bascapriolen, vanmiddag vormde zijn melodieuze maar fundamentele basspel op een oude Höfner Beatle basgitaar, voor insiders model 501,de solide basis voor de ritme sectie van Nani Male. Deze bestaat verder uit ukulele speler Remco Houtman, deze keer op een zwarte Duitse Büko ukulele, versterkt door de P.A., welke weer bekwaam bediend werd door Jan "Kaulani" op der Heyde,ook geen onbekende in Hawaii land. Het spel van Remco blinkt uit door een strak ritme, mooie akkoorden en verrassende slagpatronen. De ritmesectie wordt gecompleteerd door de Takeharu Western gitaar van Arnold van der Kloor, versterkt via een Torque monitor. De vocals werden op meer dan adequate wijze verzorgd door Arnold van der Kloor, Diny van Raam en leading lady Doreen Hofman.. Sinds de terugkeer van Ed van der Voort hebben de Nani Mele's stevig gerepeteerd en dat hoor je. Zang en begeleiding zijn nog verder geperfectioneerd, het gehele repertoire werd vlekkeloos en met verve gepresenteerd en er werden maar liefst 5 nieuwe nummers voor het voetlicht gebracht. De muziek van Nani Mele is een aangename mix tussen instrumentale en vocale nummers, waarbij een hoofdrol is weggelegd voor Ed van der Voort en Doreen Hofman. Maar ook Diny van Raam en Arnold van der Kloor leverden fraaie solistische bijdragen en hoogst verrassend waren de ukulele solo's van Remco Houtman. Henk Smitskamp vormde met zijn solide basspel de ruggengraat van de groep. Na de eerste set toonden een aantal Nani Mele leden, dat zij ook over andere vaardigheden beschikken. Doreen zong een aantal nummers van haar CD en droeg het Patsy Cline nummer "Crazy" aan Poppy op. Arnold van der Kloor heeft zijn oude artiestennaam Jay Savage weer opgenomen en bracht een aantal nummers in de stijl van grote Amerikaanse crooners als Frank Sinatra en Tony Bennett, en een mooi duet met Doreen in "The Nearness Of You". Remco Houtman is een virtuoos op zijn instrument en toonde dit overtuigend door zijn solo optreden met een unieke Gibson banjo ukulele en een prachtige Martin mahonie ukulele, beiden uit veertiger jaren. Daarna pakte Nani Mele de muzikale draad weer op met als absoluut hoogtepunt de Royal Hawaiian Hula met een gastoptreden van Bram Pasanea van de Cheryl Moana Minstrels, die dit nummer aan Poppy opdroeg. Geweldig als je op zijn leeftijd nog letterlijk en figuurlijk nog tot zo'n grote hoogte kunt komen. Terecht kreeg hij een ovationeel applaus van de bomvolle zaal. Om 17 uur werd het officiële gedeelte door Poppy afgesloten met het nummer " Makala Pua", maar het feest was nog lang niet afgelopen, want in de jamsession kwam een alternatief Regentenkamer collectief naar voren: George Dankmeyer-gitaar, Richard Kolle op drums, Nico Meerbeek- piano, Benny Rumahlewang-steelgitaar (wat veelzijdig is die man toch) en mijn persoontje op basgitaar. Zij vormden de begeleiding voor John May, die op verzoek van Poppy wat Rock-a-Billy nummers ten gehore bracht. Daarna volgde een aantal jazznummers met als solist de bekende jazzmusicus Dim Kesber op altsaxofoon. Vervolgens kwam Bram Pasanea met zijn mooie vocalen het geheel versterken, Henk Smitskamp kroop nog even achter het drumstel en de Hawaiian Sunday werd uiteindelijk om 17 uur heel passend met Hawaiian muziek afgesloten. Ik zou bijna vergeten dat wij door Poppy verwend werden met heerlijk hapjes, geserveerd door Thea,Bep en Miriam. rtr dl

Terug naar Hawaiian Top.


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail.
Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Mangonians|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.

DE NIEUWE KAMEHA STRINGS; EEN GESLAAGDE FUSIE
(Den Haag,zondag 24 december 2006)

Kameha Strings 2005 oktober_Haags Oud Beurs 2005097 (85K)

Marga&Will Bouquet,
ukelele&steelgitaar;
Ruffy Heyne,bas;
Inge de Water,zang&dans;
Wim Koningsveld,gitaar;
Lees meer over deze band

door Cees Bakker, redacteur Gitaar Plus
Het is een bekend feit, dat in de zakenwereld fusies als regel leiden tot onvrede bij één of beide partijen. Het samengaan van de harde kern van de Kameha Strings, Will en Marga Bouquet en Wim Koningsveld en Hawaiian Surprise, opnieuw Wim Koningsveld, Ruffy Heyne en Inge de Water, is mijns inziens een uitermate geslaagde fusie en ik denk dat velen het geheel met mij eens zijn. Dat de Kameha Strings een goede reputatie hebben bleek wel uit de zeer goed gevulde Regentenkamer, ondanks het feit dat de laatste Hawaiian Sunday ditmaal op Kerstavond 24 december viel. Velen hadden aan het verzoek op de convocatie van George Dankmeyer, om in feestelijke kleding te komen, gehoor gegeven. Vooral een aantal dames arriveerden in een schitterende verpakking, zoals directrice Thea van Loon, Lolita Venema, Diana Peters, Francine Rumahlewang en Bep van den Hogenband. Wat ook opviel was het grote aantal steelers, dat acte de presence gaf: Benny Rumahlewang, Ton Hoelen, Dolf (Wil)Levenbach, Jan van Elk, Rob de Kiewit en Hans van der Velde. Tal van andere (Hawaiian) aanwezige musici noem ik niet eens bij naam. Het is duidelijk dat De Regentenkamer zich ontwikkeld heeft tot de tempel van de Nederlandse Hawaiian muziek. Veel nieuwe bezoekers komen van heinde en ver, deze keer zelfs uit Apeldoorn en België en ook Conny en Jeannette bezochten opnieuw de Regentenkamer.. Ik heb al meer vastgesteld dat Hawaiian musici bijna altijd over goede apparatuur beschikken en niet terugdeinzen voor vernieuwing; zo ook de Kameha Strings. Leider Will Bouquet (steelgitaar/zang) had zijn Fender versterker verruild voor een Roland ST 100 combo, waardoor de sound van zijn Gibson Grand Console dubbelnek steelgitaar uit de jaren dertig nog beter tot zijn recht kwam. Echtgenote Marga Bouquet( ukulele/zang) speelt op een naamloze bariton ukulele van maar liefst 40 jaar met een Schaller element, dat versterkt wordt door een Teisco MG15 combo. Wim Koningsveld( gitaar) had zijn complete set-up vernieuwd. In plaats van zijn fraaie Guild Starfire III speelde hij nu op een vrij zeldzame Takamine New Yorker. Dit is een flat top akoestische staalsnarige gitaar in een zogenaamde Parlor model, voorzien van een speciaal piëzo element en uitgebreide ingebouwde regelmogelijkheden. Ook zijn versterking was niet mis: een AER Compact 60 combo. Dit Duitse merk wordt door kenners beschouwd als top of the bill voor contrabas en akoestische gitaarversterking. Ruffy (bas/zang) gebruikte een ongebruikelijk combinatie van een Fender Precision basgitaar en een Polytone Mini-Brute III, die normaliter door jazz bassisten gebruikt wordt. Zangeres Inge de Water werd op haar wenken bediend door de geluidstechnicus, good old Jan op der Heijde, die ondanks de volume restricties voor een prima zaalgeluid zorgde. Uitstekende instrumentatie is één ding, maar er goed mee omgaan is heel wat anders. Welnu, daar hebben de Kameha Strings geen enkele moeite mee, integendeel. Een goed gebalanceerd podium geluid van hoge kwaliteit. Ook speltechnisch gezien mogen de prestaties van de Kameha Strings DE NIEUWE KAMEHA STRINGS; EEN GESLAAGDE FUSIE (vervolg) (Den Haag, zondag 24 december 2006) door Cees Bakker, redacteur Gitaar Plus gehoord en gezien worden. Will Bouquet behoort mijns inziens tot de Nederlandse lapsteel top. Kenmerkend voor hem zijn vloeiende, melodieuze meerstemmige solo's en fills. Will, die zelf autodidact is op zijn instrument, geeft momenteel via het Internet les aan een Belgische steeler; uniek toch? Als 15-jarige jongen luisterde hij veel naar de 78 toeren platen van de legendarische Rudi Wairata. Will imiteerde een steelgitaar door de snaarhoogte van zijn Spaanse gitaar door middel van een potlood te verhogen en een zakmes als steelbar te gebruiken. Door het naspelen van de muziek van Rudi Wairata leerde Will Bouquet de fijne kneepjes van het steelgitaar spel in de praktijk. Hij moest trouwens wel, want er was toentertijd geen steelgitaar leraar in Amsterdam. Om Marga Bouquet ukulele te zien (en horen) spelen is een waar genoegen; zij staat te swingen als een tiener (zij is iets ouder), maar haar uke-spel kenmerkt zich door steady beat, die syncopisch is ten opzichte van de slaggitaar. Dit hoor je niet vaak, maar is wel volgens de regels van de (Hawaiian) kunst, waarvoor hulde. Wim Koningsveld is voor mij de ultieme slaggitarist, breed uitgespeelde akkoorden inclusief de niet voor de handliggende tussenakkoorden, gelardeerd met simpele doch effectieve loopjes. Ritmisch als een stoommachine, gestuurd door machinist Will; een klasse apart. Ruffy Heyne legt het gedegen basfundament van de Kameha strings met ter zake doende bass riffs, zonder franje maar to the point en ritmisch meer dan verantwoord. Over vocaliste Inge de Water heb ik al meerdere malen mijn loftrompet gestoken. Haar sierlijke en elegante presentatie zijn gekoppeld aan een melodieuze, melancholieke, krachtige en sfeervolle zang Afijn goede wijn behoeft geen krans. Geen punten van kritiek? Jawel dus. Persoonlijk had ik liever wat meer instrumentaal werk van Will Bouqet dan zijn zang gehoord, maar ja dat is nu eenmaal het privilege van de bandleider. Gezien de stemproblemen van Marga Bouqet is dit echter wel begrijpelijk. Toch weerhield dit haar niet om vocale bijdrages te leveren. De Kameha Strings zijn zeer goed op elkaar ingespeeld; bij hen zie je geen setlist van ingestudeerde nummers, zij bladeren gewoon in hun songbook en kiezen een gepast nummer uit. En die keuze verdient alle lof; niet het gewone standaard repertoire, maar minder bekende bijzonder leuke Hawaiian nummers, voornamelijk vocaal. Hierop was één uitzondering: het bekende 'Hawaiian Wedding Song', maar daar was een goede reden voor. Dit was ter ere van George Dankmeyer, die op 24 december 43 jaar getrouwd was met zijn Jeannette. Om de kerstsfeer te verhogen zong Will Bouquet een aantal toepasselijke nummers zoals 'Blue Christmas'en 'Let It Snow'. Er waren ook kerstcadeautjes: Rob de Kiewit deelde DVD's van het laatste optreden van de The Hawaiian Selection uit en Lolita Venema trakteerde iedereen maar liefst twee keer op haar heerlijke zelfgebakken Indische hapjes met pittige rode saus. Na de eerste set van de Kameha Strings volgde een jazzy intermezzo door het Regentenkamer Trio onder leiding van duizendpoot George Dankmeyer op basgitaar, Ben Klaassens- piano en Jaap Mossel-drums. In de tweede set van de Kameha Strings lag het accent meer op de Indische nummers, dit tot groot genoegen van het publiek. Vanwege Kerstavond had programmeur George Dankmeyer het optreden om 16.30 uur Willlen afsluiten, maar gezien het enthousiasme van publiek en band werd dit uiteindelijk 17.15 uur. De middag werd afgesloten door het Regentenkamer Trio met ondergetekende als gastbassist. Al met al was het een bijzonder geslaagde maar vooral gezellige Hawaiian Sunday en een waardige afsluiting van het Hawaiian 2006 seizoen in de Regentenkamer. Het nieuwe seizoen wordt op 28 januari 2007 door de Hanson Hawaiian Minstrels geopend. Cees Bakker. Noot George Dankmeyer Interactieve samenwerking via het Internet is niet nieuw. Al in 2000 heeft de Zweed Per Gjörde samen met Cees Bakker het fraaie Burns boek 'Pearls&Crazy Diamonds, 1952-2002, 50 years of Burns Guitars' in 2 jaar geheel via het Internet geschreven.


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail."
Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Mangonians|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.
Terug naar Hawaiian Top.



Driestemmige zang Cheryl Moana Minstrels
(zondag 2 februari 2004)

Ch.Moana_klein_juni_2004 (45K) De Band in actie op RoKi Feest (za 5/6.04)
PICT0006 (68K)

Bram Pasanea RubenRumahlewang (15K)

Ruben Rumahlewang


Lees meer over deze band
DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus


Op de Hawaiian Sunday van 22 februari 2004 trad deze groep voor de eerste keer in de Regentenkamer op en dat hebben wij geweten. Het talrijke publiek luisterde en keek geboeid naar de muzikale prestaties van dit "senioren" kwartet, bestaand uit Ruben "Benny" Rumahlewang, zang en steel-gitaar (foto links onder), Bram Pasanea, zang en gitaar, Anis Pattiasina, zang en ukelele, ondersteund door Ed Noya op basgitaar. Normaal speelt de steelgitaar op Hawaiian Sundays de hoofdrol, maar ditmaal was deze plaats gereserveerd voor de vocals. De Cheryl Moana Minstrels zijn een Nederlandse Hawaiian groep, die driestemmig zingt en hoe. Prachtige harmonieën die doen denken aan The Four Freshmen of Crosby, Stills& Nash, maar met één groot verschil; die groepen gebruiken arrangementen en iedereen heeft zijn eigen partij. Bij Benny, Bram en Anis is dit heel anders, zij zijn met de Molukse zangtraditie opgevoed en meerstemmige harmonieën zitten gewoon in hun meer dan zeventig jarige bloed. En dat hoor je; zonder enig probleem wisselen alle drie van een volle lead naar een krachtige 2e stem, of prachtige falset en alles met een heel mooi en natuurlijk vibrato. Genieten dus. De Cheryl Moana Minstrels bestaan inmiddels 10 jaar en treden niet zoveel op, hetgeen gezien hun leeftijd volkomen begrijpelijk is, maar allen hebben zoveel ervaring, dat volgens leider Benny Rumahlewang twee repetities voldoende waren voor dit toch wel spectaculaire optreden. Die ervaring blijkt ook uit wat anders, geen partituren of setlists; gewoon een dikke multo map met songs, nummer kiezen, toonsoort bepalen en spelen maar. De naam van de groep is gebaseerd op de Nieuw-Zeelandse traditional "Cheryl Moana Marie", bekend geworden door Andy Tielman en Ben Puterai van The Lengends. Het instrumentarium reflecteert de aard van de groep: jong(van hart), gerijpt(wat een kunde) en bedaagd(hun eerbiedwaardige leeftijd). De benjamin van de groep, de 65-jarige speelt op een Moka rockbasgitaar en Trace Eliott combo, de ukelele van Anis met een ongewone esdoorn toets wordt via de P.A. versterkt en Bram speelt op een Samick Greg Bennet elektro-akoestische gitaar, gefabriceerd in Indonesië, versterkt door een combo van het inmiddels ter ziele gegane Nederlandse merk Novanex. De lapsteel van Benny is een plaatje; een zeldzame National uit het begin van de veertiger jaren in originele staat, bekleed met zilvergrijs celluloid en met een witte plastic toets, voorzien van een zwarte muzieksleutel en positie nummers. Zoals alle oude lapsteels is de toon vol en rond,zelfs over een moderne Fender 700 Rock Pro transistor versterker. De aangesloten Schaller volume pedaal wordt praktisch niet gebruikt, Benny doet dit gewoon traditioneel met zijn pink. Zijn stemming is een ongebruikelijke C 6 en ook zijn spel is afwijkend van andere steelers, veel single tone solo's voornamelijk met een duimplectrum gespeeld. Het repertoire van de Cheryl Moana Minstrels bestaat vooral uit rustige Hawaiian songs, maar natuurlijk werd ook het Indisch repertoire zoals Ole Sio, Goro Goro Ne en Surabaja in excellente close harmony ten gehore gebracht, afgewisseld door een enkele instrumental. Twee onverwachte gasten maakten hun muzikale opwachting. Ann Wairata de weduwe van de helaas overleden Rudy Wairata vertolkte Be Mine Sweetheart Be Mine en Hawaiian War Chant,waarbij de zaal uit volle borst meezong. De tweede was Frans Donse, oud-ROKI voorzitter (korfbalreünisten). Tijdens de maandelijkse jamsession stond deze keer de steelgitaar centraal. Eerst toonde Henk Braaksma zijn niet geringe vaardigheden, begeleid door Georges Dankmeyer-gitaar, Henk Smitskamp-basgitaar en Richard Kolle-slagwerk. Bij zijn eigen bewerking van Arthur Smith's Guitar Boogie Shuffle trok Henk alles uit de kast en mede door het stuwende baswerk van Henk Smitskamp bewees Braaksma dat een lapsteel niet alleen swingen maar ook rocken kan. Daarna was het de beurt aan Ed van der Voort, die gelukkig weer terug in Nederland is. Zijn zeer smaakvolle solo's lardeerden de zangnummers van de onvermoeibare Benny, Bram en Anis, hierbij ritmisch ondersteund door Richard Kolle op drums en ondergetekende op basgitaar. Rest mij nog Georges Dankmeyer te danken voor de vlekkeloze organisatie en last but not least Jan "kaulani" op der Heijde voor het uitstekende geluid. En de moraal van dit verhaal? Hawaiimuziek houdt je jong!


Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection|| Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.

Ruben Rumahlewang: steelgitaar, zang;
Bram Pasanea, gitaar, zang;
Anis Pattiasina, ukulele, zang;
Ed Noya, bas, zang

JamsessionHenBraaksmaEHVI04-08 2202k_resiz (9K)

Jamsession met Henk Braaksma (links)

Terug naar Hawaiian Top.


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail


HAWAIIAN SURPRISE OPNIEUW IN DE REGENTENKAMER
(zondag 27 juni 2004)
Hawaiian Surprise regkr-27-4-03-12 (95K)
PICT0128 (57K) HawSurpr_regkr-27-4-03-3 (82K) Inge&MishaPICT0148 (69K) (lnk dl),


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail.

DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus


Hawaiians zijn niet eenkennig, zo werd vanmiddag weer eens bewezen. Wim Koningsveld is slaggitarist bij de Kameha Strings, maar ook leider van Hawaiian Suprise en Ed van der Voort is leider van Nani Mele, maar speelt ook steelgitaar bij de Hawaiian Suprise. De basgitaar wordt door Ruffy Heyne gehanteerd. Niets dan lof voor deze heren, maar het boegbeeld van de groep is toch wel zangeres Inge de Water.
Een volle Regentenkamer was getuige van de afsluiting van het Hawaiian Sunday seizoen 2003/2004 door HAWAIAN SURPRISE. De middag werd geopend door Jan "kaulani" op der Heyde, die niet alleen verantwoordelijk is voor het uitstekende geluid, maar zich ook ontwikkeld heeft tot een goed spreekstalmeester. Het repertoire van de band is zeer gevarieerd; bekende en minder bekende Hawaiian songs, zoals A Flower Lei. Ook American Swing nummers als Goody Goody en Indische traditionals, onder andere Oleh Sio passeerden de revue. HAWAIIAN SURPRISE trakteerde ons ook op drie nieuwe nummers: Maui Waltz, In your Hawaiian Way en Hawaiian Huly Eyes. De vocalen van Inge waren weer van grote klasse, haar mooie en natuurlijke timbre oogstte terecht veel succes bij de toeschouwers en collega musici. Deze band is één van de weinigen zonder een ukulele speler/speelster. Leider Wim Koningveld vult deze lacune vaardig op met zijn ritmische gitaarspel, gelardeerd met veel tussenakkoorden op zijn Guild Starfire II uit 1972. Hij wordt hierin ondersteund door bassist Ruffy Heyne met zijn vloeiende baslijnen, in Bengawan Solo en Terang Boelang afgewisseld door syncopische krontjong baspartijen. Ed van der Voort completeert het geheel met zijn mooie melodische fills en excelleerde in de instrumentals met als mijn persoonlijke favoriet " Tiara Tahiti". Het lijflied van Poppie, Makala Puah, werd ditmaal door haarzelf gezongen. Na de eerste pauze werd het optreden van HAWAIIAN SUPRISE visueel versterkt door de bevallige dansen van Irma Weber onder de klanken van Hanalei Moon, Keep your Eyes on the Hands en I'll Weave a Lei. Het publiek wilde nog meer dans, maar Irma wilde I Wanna Go Back To My Little Grass Shack, dus werd dit vertolkt door alles-kunner Wim van Lien. Om 17 uur werd het optreden volgens traditie besloten met Aloha Oe. Door de afwezigheid van het Regentenkamer Trio, George Dankmeyer, Ben Klaassens en Richard Kolle, ontbrak de basis voor de traditionele jamsession. Dus moest door Jan op der Heyde en mijzelf een beroep op de aanwezige musici gedaan worden en niet tevergeefs. Met in de basis opstelling Wim van Lien - gitaar/zang, Boy Johannes-piano, Benny Rumahlewang- steelgitaar en een zekere Cees Bakker op basgitaar trapte Arnold van der Kloor op veler verzoek af met het swingende Route 66. Daarna kwam de voorzet van "cowboy" John May met zijn ode aan Hank Williams, opgedragen aan Poppie Apontoweil. In deze verlenging bewees Inge de Water, dat zij ook jazzy traditionals op een geweldige manier weet te vertolken en scoorde Jopie de Vries opnieuw met haar pianospel. Humor is ook vaak aanwezig in de Regentenkamer. Wim Koningsveld speelde quatre mains piano met Jopie de Vries. Daarna ging hij op de basversterker zitten. Ik wilde ophouden met spelen, maar Wim zegt tegen mij: "doorspelen Cees, het trilt zo lekker in mijn achterste". Over muzikaal gevoel gesproken! George Dankmeyer was dan wel niet lijfelijk aanwezig, maar door zijn bas- en gitaarversterkers kon deze jamsession en ook de vorige toch doorgang vinden. Hulde hiervoor maar ook voor alle andere inspanningen die hij zich ook dit seizoen weer getroost heeft. Ik en velen met mij wensen George een rustige en aangename sabbatical periode. De eerstvolgende Hawaiian Sunday vindt plaats op zondag 29 augustus m.m.v. Henk Braaksma en zijn Honolulu Minstrels. Cees Bakker (mdn dl)
Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Mangonians|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven.

*Wim Koningsveld, gitaar en leider;
*Ed van der Voort, steelgitaar;
*Ruffy Heyne, basgitaar;
*Inge de Water, zang en dans(rtr dl)


Lees meer over deze band
Terug naar Hawaiian Top.




HAWAIIAN SELECTION VEROVERT SCHEVENINGEN
Hawaiian Selection Second time
(Klik voor de recensie van het optreden
op zondag 19 september 2004)
regkr-27-4-03-11 (99K) Beb v.d. Hogenband (bar) en Wim van Lien (zang)

Naar de recensie van:
Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Mangonians|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker Index Naar boven. (lnk dl)
DOOR GEORGE DANKMEYER
Jazz & Trends Alliance
(dinsdag 25 november 2003)

Ruim veertig jaar geleden trok hawaiishow van Mike Anoi (Guus "Broer" Arends) nogal wat aandacht op de Expo in Brussel, in Milaan, Kopenhagen en nog wat steden in Europa. Een complete band dus, die een vol dozijn danseressen begeleidde en een enkele danser. Deze zorgde meestal voor het pittige werk met vervaarlijke messen en zo. Soms gleed er wel eens een uit zijn handen, met de vaart van een projectiel regelrecht richting publiek, maar zover kwam het ding gelukkig niet omdat de kappen van het floodlight erger voorkwamen. Dinsdagavond 25 november, ergens in een mooie zaal in Scheveningen leek het een beetje op tóen-in-moderne-versie, tijdens het optreden van Hawaiian Selection, die behalve goede muziek ook prachtige dansen lieten zien. Dat allemaal tegen een al even prachtig zelf vervaardigd decor en een zeer professionele backline. Deze show sleept zich voort in een cadans die associeert met begrippen als I'm In Love With...of Want To Be In..waar de gracieuze bewegingen en de vocaal-instrumentale klanken op het podium toe oproepen. Zanger Wim van Lien accentueert dat door bijna declamerend jong en oud in die stemming te trekken. De danseressen Mieke Buijs en Carmen van Vianen, sinds kort is de derde danseres Eurydice erbij(inmiddels heeft zij de band weer verlaten, red.2004) waren daarvoor mede verantwoordelijk , én de eigen geluids- en lichttechnici Henk van der Meer en Ria van Hoop, die ook al blijk gaven hun vak (taak) goed te verstaan. Alle feiten zo 'n beetje bij elkaar genomen, zou dit zowat het 800-ste optreden van HS moeten zijn geweest. Steeler en leider Jan de Roode heeft in het repertoire ook ruimte voor zijn altijd veel te bescheiden ogende sologitarist Ger Hanson, terwijl basgitarist Ron Hanson af en toe ook heel spannende "fills" voor zijn rekening neemt. Danseres Carmen beroert af en toe de snaredrum, zanger-gitarist-annonceur Wim van Lien zelfs conga's en tussen al deze bedrijvigheden door bindt Sonja de Winter met haar sober-zuivere zang alles tot zoiets moois, dat eb en vloed in Scheveningen ervan in de war zouden raken. Dat spaarzame gebruik van percussie maakt het toch wel zeer apart tijdens zo'n hawaiian optreden. Veel meer doen, net als een Tahitiaans nummer waarin zang en dans voor een andere sfeer zorgen. Afhankelijk van hoever de kleedkamer verwijderd is van het podium past Wim zijn aankondigingen voor het volgende nummer in tijd aan, want de danseressen hebben het tijdens een optreden van HS erg druk. Bij vrijwel elk nieuw nummer komen zij in andere kleding op. Wat een garderobe! Hoewel HS vanzelfsprekend drijft op het hawaiirepertoire, is er behoorlijk wat ruimte voor andere genres, Hawaiian Selection_klein (57K) waarbij Mieke,Carmen en Eurydice ook wel als backing vocals fungeren. Heel geraffineerd gaan de technici te werk als het gaat om de balans tussen de acoustische (Wim) en de electrische (solo)gitaar (Ron). Voor een toegift deinst HS ook niet terug, want enkele bekende Kilima-songs duren bijna even lang als een hele set, met dans erbij. George Dankmeyer (Lees en bekijk ook) Hawaiian Selection Second time
(Klik voor de recensie en foto's
van het optreden op zondag 19 september 2004)


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail."

*Jan de Roode, steelgitaar & leider;
*Sonja de Winter, zang;
*Ger Hanson, gitaar;
*Ron Hanson, bas;
*Wim van Lien, zang & gitaar;
*Carmen van Vianen, dans & percussie;
*Mieke Buijs, dans;
*Eurydice Levenswaard, dans
(rtr dl)


Lees meer over deze band
Terug naar Hawaiian Top




HAWAIIAN SELECTION SECOND TIME
(De recensie van het optreden op zondag 19 september 2004)
Carmen, Mieke en Sonja (foto onder)
Dscn0025_SonjadeWinter (86K)
Naar de recensie van: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Mangonians|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels||
Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker
Index Naar boven. (lnk dl)
DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus

Op de afgelopen Hawaiian Promotie Dag was er slechts één mineurklank, namelijk het bericht dat Jan de Roode in het ziekenhuis opgenomen was. Gelukkig is Jan een sterke man en het is een bekend feit dat vooral Hawaiian muziek een helende werking heeft. En dus waren Jan en zijn Hawaiian Selection, zij het met een paar maanden vertraging, op zondag 19 september 2004 voor de tweede maal te gast in de Regentenkamer te Den Haag.
Hoewel de band een amateurstatus heeft, staan organisatie en apparatuur op een professioneel niveau en is volledig self supporting. Een digitale Yamaha mixer met effecten, waarop ook alle instrumenten direct aangesloten waren, een draadloze microfoon voor Sonja en twee Dynacord monitors. Ook visueel heeft Hawaiian Selection alles perfect voor elkaar: een eigen decor, fraaie kledij geaccentueerd door ultra violet spots, maar liefst 3 kledingwisselingen door de dames en bandopstelling op lengte, van de boomlange Wim van Lien aflopend naar de zittende Jan de Roode. Dit alles werkt natuurlijk niet zonder een vlekkeloze organisatie, die in de bekwame handen van geluidstechnicus Henk van der Meer en stage manager annex persoonlijke verzorgster Ria van Hoof was.
De bezetting is nog steeds dezelfde:leider Jan de Roode-steelgitaar, Sonja de Winter –lead vocals, Wim van Lien-ritme gitaar en lead vocals, Ron Hanson- basgitaar en vocals en Ger Hanson- solo- en ritme gitaar. De kleurrijk geklede danseressen Mieke Buijs en Carmen van Vianen zetten letterlijk en figuurlijk nog steeds hun beste beentje voor en leverden ook een vocale bijdrage.

Niet alleen voor het oog is de Hawaiian Selection een attractie, muzikaal hebben zij ook het nodige te bieden en ‘t groepsgeluid is duidelijk aan verandering onderhevig. Jan de Roode heeft meer echo op zijn steelgitaar, waardoor zijn sound voller en ruimtelijker klinkt. De volle en warme bariton van Wim van Lien, die de show op een onderhoudende wijze aan elkaar praatte, vormt een mooi contrast met de klassiek geschoolde stem van Sonja de Winter. Dit onderstreepte Sonja met een perfecte uitvoering van “You needed me” en een Tahitiaans volksliedje. Klasse!
Ron Hanson stopt meer “walking bass”in zijn spel en dat komt de drive van de band ten goede.

Ronduit verrassend was het solospel van Ger Hanson, vloeiend en soms jazzy en mooi complementair met de solo’s van Jan de Roode. Het gebeurt niet vaak dat een elektrische gitaar een prominente rol speelt bij Hawaiian muziek, maar voor mij persoonlijk is dit wel een verbetering. Het repertoire van Hawaiian Selection is gevarieerd en de twee Kilima medleys oogstten veel succes.

Op verzoek van Poppy trad als entre-acte het gitaarduo Ruud&André voor het voetlicht met op Django Reinhardt geïnspireerde nummers. In de volgende pauze zagen wij troubadour Pieter Merriënboer, die op fraaie wijze Spaanse ballades op gitaar en vocaal vertolkte. Ruud&André hadden bij de jamsession moeite om met de andere deelnemers samen te spelen. Dit gold niet voor John May, die met zijn Hank Williams nummers het publiek zelfs aan het dansen kreeg. Hij werd begeleid door Benny Rumahlewang-steelgitaar, Ben Klaassens-piano, Richard Kolle-drums, Wim van Lien-gitaar en 2 basgitaristen, Ron Hanson en ondergetekende.

Ook het jazztrio “Tuesday Breeze” met George Dankmeyer (b), Ben Klaassens (p) en Richard Kolle (dr) gaf na een aantal maanden weer acte de présence en Jopie de Vries bewerkte op enthousiaste wijze de vleugel. De session werd op sfeervolle wijze afgesloten door Pieter Merriënboer. De volgende Hawaiian Sunday vindt plaats op 24 oktober met de Hanson Hawaiian Minstrels. Intussen viert Jan “kaulani” op der Heijde, onze vertrouwde geluidsman, zijn 70-ste verjaardag op woensdag 29 september.

Cees Bakker

(mdn dl)


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail

*Jan de Roode, steelgitaar & leider;
*Sonja de Winter, zang;
*Ger Hanson, gitaar;
*Ron Hanson, bas;
*Wim van Lien, zang & gitaar;
*Carmen van Vianen, dans & percussie;
*Mieke Buijs, dans;
haw.selection_Mieke_resiz 113 (113K)
Lees meer over deze band
(rtr dl)




'Stringed' Sunday met Hanson Hawaiian Minstrels:
een nieuw seizoen, een vertrouwd geluid

EEN BEKENDE NAAM
MET EEN VERNIEUWDE SOUND

DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus
Hansons_studio_23okt04Contactsheet_0000 (61K) DSC_2564 (65K)
*HARRY SEVERIEN,
zang&ukulele;
*GER HANSON,
gitaar;
*RICHARD HANSON,
gitaar&leider;
*RUBEN RUMAHLEWANG,
steelgitaar;
*RON HANSON,
basgitaar
*DIANE PETERS
dans (zie foto rechts)


Lees meer over deze band

zondag 26 februari 2006
WORDEN DE HANSONS DE HaWAIIAN HUISBAND VAN DE REGENTENKAMER? Als je het rekenkundig bekijkt zou je na het vijfde optreden van de Hanson Hawaiian Minstrels het idee kunnen krijgen, dat zij de huisband op de Hawaiian Sundays van de Regentenkamer zijn. Bij nader inzien blijkt hun regelmatige terugkeer geen toeval te zijn: zij weten iedere keer weer een volle zaal te boeien met hun pretentieloze maar gedegen en vooral publieksvriendelijke entertainment. Daarnaast vertrekt leider Mango Richie Hanson voor een welverdiende maar langdurige vakantie/werkbezoek naar zijn geboorteland Indonesië ( hij is aangezocht om de lokale mango's op kwaliteit te keuren). Dus had George Dankmeyer de groep bij acclamatie terecht voor de tweede keer in successie geprogrammeerd. Door de aanwezigheid van percussionist E.P., de zwager van steeler Benny Rumahlewang, stond er een hechte Indisch/Molukse formatie op het podium. Laat minister Rita Verdonk maar komen kijken wat met integratie bereikt kan worden! De zaal was weer zeer goed gevuld , wat tekenend is voor de populariteit van de Hansons en deze keer waren er nog meer muzikanten als vorige maand, toen zij ook al in grote getale aanwezig waren. De Hanson Hawaiian Minstrels had duidelijk goed gerepeteerd, want in de eerste set werd bijna vlekkeloos gemusiceerd, zelfs met drie- en vierstemmige zang. Maar blijven oefenen heren, want voor close harmony moet er echt nog wat meer aan timing en frasering gedaan worden. De tweede set vond ik persoonlijk een stuk minder. Ik weet dat nummers 'Save The Last Dance For Me', 'Crazy' en 'Blue Bayou' enorm populair zijn binnen de Indische gemeenschap en ook blandas zoals ikzelf horen deze nummers graag. De originelen zijn zo sterk, dat je als band alles uit de kast moet trekken om deze nummers goed te kunnen interpreteren. Ik ben er van overtuigd dat muzikaal leider/dirigent/arrangeur/multimuzikant en spreekstalmeester Richard en de zijnen met wat denkwerk en repeteren echt wel met iets beters uit de bus kunnen komen dan wat zij nu ten gehore brachten. Ook het door E.P. gezongen 'What a difference a day makes' kon zelfs met het baswerk van George Dankmeyer niet overtuigen. Daarentegen werd de latin song "South Of The Border" erg leuk gespeeld. Ronduit vermakelijk was Bram Pasanea, die vanuit de zaal zonder microfoon luidkeels liet horen, dat hij nog steeds een machtige en prachtige stem heeft. In de derde set wisten de Hanson Hawaiian Minstrels zich echter volledig te revancheren. Door een geraffineerd beroep te doen op de vele aanwezige musici wisten Richard Hanson en zijn collega's hun slotoptreden om te bouwen tot een spetterende muzikale happening, waarbij volgens de goede Hanson gewoonte het publiek weer volledig betrokken werd. Ton en Frieda Hoelen, vroeger optredend als Tony Aloha&the Aloha Sisters bezochten de Regentenkamer voor de eerste keer en werden gelijk door Richard aan het werk gezet; Ton op zijn 45 jaar oude Egmond steelgitaar en Frieda met mooie vocalen. Vic Spangenberg versterkte de Hansons met zijn ukulele spel, maar schakelde daarna over op gitaar. Bram Pasanea leverde zoals gebruikelijk weer zijn vocale bijdragen met een wonderschone falsetto in Royal Hawaiian Hula. Hans Candau speelde op een vaardige wijze gitaar. Ook de bandleden lieten zich niet onbetuigd. Volgens mij heeft Ger Hanson zangles, want zijn uitvoering van 'Into Each Life Some Rain Must Fall' was erg overtuigend en hij kreeg terecht een open doekje van het publiek.
tekst gaat hier rechts door>>>>>>>>

Lees ook de recensie van/of ga: Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings|| Cheryl Moana Minstrels|| Mangonians|| Hawaiian Surprise|| Hawaiian Selection|| Hanson Hawaiian Minstrels|| Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker
Wilt u reageren? Stuur een E-mail [klik hier] (lkr dl)

DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus
(zondag 25 september 2005)

In mijn laatste recensie (juni 2005) gaf ik aan, hiermee te stoppen om niet in te veel herhalingen te vervallen, tenminste als er geen belangrijke ontwikkelingen waren. Welnu de opening van Hawaiian Sunday seizoen 2005/2006 is voor mij voldoende aanleiding om een sfeerimpressie te schrijven Dscf0007_resiz (30K) Na een roerig zomerreces is er nu orde op zaken gesteld en worden de Hawaiian Sundays gecontinueerd onder de bekwame leiding van directrice Thea van Loon, programmeur George Dankmeyer en geluidstechnicus Jan op der Heijde. In een bomvolle Regentenkamerzaal met veel bekende maar ook nieuwe bezoek(st)ers traden de Hanson Hawaiian Minstrels onder leiding van de altijd vrolijke en onderhoudende Richard Hanson op. Deze groep heeft een uitstekende reputatie opgebouwd door hun aanstekelijke Hawaiian/Indo repertoire. Ook dit keer makten de Hansons dit weer waar, terwijl zowel Benny Rumahlewang en Richard Hanson niet helemaal fit waren, maar deze oude rotten lieten zich niet kennen en gingen gewoon door. De band had een aantal nieuwe songs op het repertoire gezet, waaronder country en jazz. Jammer dat niet iedereen altijd de juiste akkoorden speelde. De Hansons kregen vocale versterking door good old Bram Pasanea. Tachtig jaar en dan nog zo mooi en krachtig te kunnen zingen is een gave. Ook An Wairata zong een aantal nummers. Showmaster Mango Richie en zijn mannen wisten ondanks de genoemde handicaps de aanwezigen voortdurend te boeien en zij kregen diverse open doekjes. De charmante Diana Peters zorgde met haar bevallige dansen, dat niet alleen de oren maar ook de ogen verwend werden. Als intermezzo trad Marije Wissink, ondanks haar naam van Koreaanse afkomst op. Zomaar een jonge dame met gitaar, maar wel met zang van een hoog niveau! Tijdens de jamsession maakten wij kennis met de nieuwe drummer van het Regentenkamer Trio, Martin Bonnet, absoluut een aanwinst. Dat de Hawaiian Sundays steeds meer bekendheid krijgen, blijkt ondermeer uit het bezoek en optreden van de Engelsman David Treloar en de vermelding in de evenementenagenda van de Telegraaf. Meer dan voldoende reden dus om op deze wijze door te gaan en te(blijven) komen.
DSC_2568 (44K) Prachtige zang van Marije Wissink uit Amsterdam;
hansonfeb2006002A (65K)
foto hierboven H.Haw.Minstr.met E.P. links en Vic Spangenberg (mi.)op ukelele

hansonfeb2006018A (60K)
Frieda Hoelen Ton Hoelen (zang en steelgitaar)
Ann Wairata zingt ook nog graag en goed
Dscf0011 (58K)

Met een excellente '12th Street Rag' bewees Benny Rumahlewang, dat hij ook als steel solist niet onderschat moet worden. In 'Moon of Manakoora', gezongen door Wim van Lien, lieten de Hansons zien dat zij het favoriete Hawaiian nummer van George Dankmeyer ook zonder repetities konden vertolken. Wat zeker niet onvermeld mag blijven, is de belangrijke visuele bijdrage van Diana Peters met kleurige kostuums en sierlijke dansen. Na haar vertrek namen Lolita Venema en Francine Rumahlewang het dansstokje over. Met al dit muzikale geweld was het geen wonder, dat de Hawaiian Sunday van 26 februari 2006 niet zoals gebruikelijk om 17.00 maar om 17.30 uur afgesloten. De volgende Hawaiian Sunday vindt plaats op 26 maart 2006. Cees Bakker
Index Naar boven.

Terug naar Hawaiian Top.




Veelzijdig repertoire Honolulu Minstrels



Lees meer over deze band
Donna_Corbani_trance_resiz (10K) Honolulu Minstrels-Band01 (206K) Honolulu Minstrels JamsessionHenBraaksmaEHVI04-08 2202k_resiz (9K)
Naar de recensie van:
Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings||
Cheryl Moana Minstrels||
Mangonians|| Hawaiian Surprise||
Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels||
Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker
Index
Naar boven.
DOOR JAN "KAULANI" OP DER HEIJDE

Door het veranderde programma op 29 augustus '04 in de Regentenkamer met het Peter de Fretes trio begon de opbouw wat chaotisch het was een warboel van kabels en snoertjes van twee geluidssystemen maar dit deed aan de kwaliteit van het gebodene niets af. Henk Braaksma was bereid na overleg met de leiding om zijn causerie over ontstaan van de hawaiiangitaar te verzetten naar een volgend optreden. Henk bracht op flitsende wijze zijn sets met een kwinkslag en grap weer op gedegen wijze voor het voetlicht en verraste de mensen ook nog op een paar latijns-amerikaanse nummers samen met Paul van Lint. Tussen de twee sets van Henk speelde Peter de Fretes met zijn trio; Peter maakte gebruik van minidisk-drumpartijen en voor zang een vocoder die een tweede en derde stem toevoegde. Dorine Govers (niet van Nani Mele) zong ook nog enkele nummers. Na 17.00 uur startte Richard Kolle (als gitarist) de jamsession,en hij zong speciaal voor Poppie "My Honolulu Queen". Verder traden nog op John May, Jan "kaulani", samen met Wim van Lien (Hawaiian Selection), danseres Diana Peters en zo werd de dag swingend besloten. Al met al was het weer een heerlijke Hawaiian Sunday.


Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail
DOOR CEES BAKKER
Redacteur Gitaar Plus


Op 25 januari 2004 waren The Honolulu Minstrels weer te gast bij de maandelijkse Hawaiian Sunday in de Regentenkamer. De achtergrond van de groepsleden is zeer divers. Henk Braaksma, leider, steelgitarist en vocalist komt uit de Zuid-Amerikaanse sfeer evenals Paul van Lint, ukelele en lead vocals. Bart Carels op gitaar is een oude Indorocker en tenslotte bassist Hans van der Velde houdt zich ook bezig met rock 'n roll en rock-a-billy bezig. Henk Braaksma houdt van puur en dat kun je ook zien aan de instrumentatie van de groep, hijzelf bespeelt een oude Gibson BR 6 steelgitaar en Gibson buizenversterker uit de tachtiger jaren. Geen volume pedaal of delay effect, hooguit af en toe een beetje galm van zijn versterker. De ukelele van Paul is volgens mij heel wat jaartjes oud, de Fender Stratocaster en Fender Twin Reverb versterker stammen uit de tachtiger jaren en de contrabas van Hans (een zeldzaamheid bij Hawaiian muziek) is ook al de vijftig gepasseerd in tegenstelling tot zijn moderne SWR Working Man versterker. Niets ten nadele van de vocale nummers, die zeer bekwaam door Paul met ondersteuning van Henk ten gehore werden gebracht, maar de kracht van The Honolulu Minstrels ligt toch mijns inziens in het instrumentale werk. Henk Braaksma speelde in een D6 stemming en heeft een heel volle en ronde toon, kenmerkend voor een oude Gibson lapsteel. Henk " vioolt" met zijn pink en kenmerkend voor zijn spel zijn veelvuldig gebruik van octaaf noten en loepzuivere flagetto's. Hij wordt hierbij ritmisch zeer goed ondersteund door de duidelijk hoorbare ukelele van Paul, die drive geeft. Bart vult dit met zijn gitaar aan en Hans zorgt met zijn contrabas voor het fundament van The Honolulu Minstrels. Het repertoire van de groep kan zonder meer als uiterst veelzijdig betiteld worden. Minder bekende Hawaiian nummers, Amerikanse traditionals (Fascinating Rhythm), krontjong (Ole Sio), Western swing, een Hawaiian wals-, George de Fretes- en Kilima Hawaiians medley het kon niet op en als uitsmijter werd een spetterende 12th Street Rag gespeeld. Wederom bewees Henk Braaksma zich als een uitstekend spreekstalmeester, die met verve de nummers aan elkaar praatte met tekst en uitleg over het volgende stuk, gelardeerd met diverse anekdotes. Na afloop vond tot zeven uur onder leiding van George Dankmeyer een geanimeerde jamsession plaats, waarin diverse muziekstijlen voor het voetlicht kwamen. Al met al wederom een zeer geslaagde Hawaiian Sunday, mede dankzij geluidsman Jan "kaulani" op der Heijde, die de instrumenten en stemmen weer in een gebalanceerde mix wist te brengen. Cees Bakker-redacteur Gitaarplus


Lees meer over deze band
Wilt u reageren? Stuur mij een E-mail

Henk Braaksma, steelgitaar&leider;
Paul van Lint, ukulele&zang;
Bart Carels, gitaar;
*Hans van der Velde, contrabas||
Lees meer over deze band
Contact met de band via
E-mail




Recensie Enjoy
enjoyyy_2008008A2 (50K) enjoyyy_2008021A (81K) Naar Hawaiian pagina
Arombai|| Nani Mele|| Tropical Sensation|| Kameha Strings||
Cheryl Moana Minstrels||
Mangonians|| Hawaiian Surprise||
Hawaiian Selection||
Hanson Hawaiian Minstrels||
Honolulu Minstrels||
Over recensent Cees Bakker
Pacific Malihini||
Tropical Sensation, minus one||

Tropical Sensation||

enjoyyy_2008027A (79K) Change Of Blue Index
Naar boven.
DOOR CEES BAKKER

REGENTENKAMER-DEN HAAG,

Zondag 29 juni 2008 vond in De Regentenkamer te Den Haag de afsluiting van het Hawaiian Sunday seizoen 2007/2008 plaats. Een seizoen, waarin veel gebeurde: een nieuwe programmeur, HaJo Wielandt; een nieuw onderkomen: De Regentenkamer verhuisde van de Laan van Meerdervoort naar de Lange Beestenmarkt 106, waar veel meer ruimte is en geen problemen over geluidsoverlast zijn. Helaas moesten wij in deze periode enjoy_P7143168A (83K) echter definitief afscheid nemen van de steel-gitaristen Herman van den Berg, Jan de Roode en Benny Rumahlewang. Benny was een persoon-lijke vriend, een uiterst aimabel mens en een bijzonder veelzijdige en kundige steelgitarist/zanger. Langs deze weg wens ik Francine, kinderen en kleinkinderen nogmaals veel sterkte met het verwerken van dit verlies. De huidige samenstelling van EnJoy is als volgt: Hans Kandou- Stagg elektro-akoestische gitaar/zang/spreekstalmeester, Antoinette Peters-zang&percussie, Huultrich Landegent op Ibanez basgitaar met een mooi SWR bascombo, Frieda Hoelen zingt en speelt op een fraaie ukulele met ingebouwd element en regelaars. Ton Hoelen heeft zijn oude steelgitaar aan de wilgen gehangen en bespeelt inmiddels een speciaal voor hem gebouwde Vanderdonck 8-snarige lapsteel gitaar met een houten body, die klinkt als een klok. Geen wonder trouwens want Jan van der Donck is mijns inziens één van de meest onderschatte steelgitaarbouwers van Europa. Ton heeft een aparte speelstijl met heel veel perfecte flageoletto's en als hij moduleert, doet hij dit zoals het hoort: met zijn pink bedient hij de volumeknop. Afhankelijk van het nummer hanteert hij ook op een verdienstelijke wijze zijn Adonis Western gitaar voor pretentieloze, maar smaakvolle solo's, meestal tweestemmig, die mij onwillekeurig aan het werk van Marty Robbins doen denken. Huultrich heeft een mijns inziens te bescheiden volume (maar ja ik ben zelf een bassist). Frieda's warme stemgeluid kende ik al, net als de vocale kwaliteit van Hans, maar Antoinette Peters was een verrassing voor mij; als zangeres voldeed zij uitstekend binnen het concept van EnJoy, waarin de rollen duidelijk verdeeld zijn. Het twee- en driestemming vocale werk van EnJoy klinkt perfect. Maar omdat Antoinette alleen de eerste stem zingt, moeten, om dit te compenseren, Hans en Frieda regelmatig vocale capriolen uithalen en zij doen dit uitstekend met verve! Het programma voor deze laatste Hawaiian Sunday was zeer gevarieerd. Door ziekte konden Dolf van Caspel en Gerard Stolte geen acte de presence geven, maar de allround band EnJoy en de gelegenheids countryformatie Change of Blue waren meer dan voldoende om vele bezoekers van De Regentenkamer gedurende een hele lange zit (van 14.00 tot 18.00 uur) constant te boeien. Ik heb in mijn recensies menigmaal vermeld, dat ik niet begrijp waarom iedereen in dezelfde oude Hawaiian muziek vijver zit te vissen, maar dit is zeker niet het geval voor EnJoy. Hun repertoire is zeer gevarieerd: Indisch, Latin, Country, Fifties hits en qua Hawaiian een leuke keuze en zelfs twee eigen nummers: The &Joy Aloha Melody en Aloha my Isle (muziek van Ton en tekst van Antoinette). Hans Kandou memoreerde het recente overlijden van Benny Rumahlewang en prees diens muzikale kwaliteiten. Als hommage aan Benny begon EnJoy met de instrumental 'To You Sweetheart'. Hierna zette de band hun herkenningsmelodie The &Joy Aloha Melody in en brachten zij in maar liefst vier sets een selectie uit hun uitgebreide repertoire, waarbij Hans Kandou als een volleerde spreekstalmeester op een vlotte en vaak amusante manier de songs aan elkaar praatte. De eerste set bestond verder uit: My Ambonese Manisé, Kau Bukan Dirimu, Etanase, Aloha my Isle, Save the last dance for me, You belong to my heart, Just wanna dance with you en Beautiful Kahana. In de tweede set bracht EnJoy Hawaiian Tattoo, Drowsy Waters/Wailana, Little Brown Gall, Aku Jatuh Cinta, Waktu Potong Padi, Kaulana Kawaihae, de Dean Martin hit Memories Are Made Of This, Cielito Lindo, Words Don't Tell, Kupu Kupu en Royal Hawaiian Hula ten gehore. Het publiek toonde terecht veel waardering voor EnJoy.
Hierna volgde een interessant intermezzo door de gelegenheidsformatie Change of Blue. Zowel de Country groep Change of Key als de vocalgroup BluesInn hebben beiden in de Regentenkamer als op de Pasar Malam Besar opgetreden en zijn inmiddels heel goede vrienden en vriendinnen geworden. Speciaal voor deze gelegenheid werd deze 'all stars' country(blues) formatie gevormd met de volgende samenstelling: Jitske-vocals, Erik-gitaar&vocals, beide van BluesInn en de voltallige Change of Key bezeting, te weten: Marijke- keyboard&vocals, Joop- gitaar/mondharmonica/vocals, Peter-gitaar/dobro/vocals en Daniëlle-lead vocals&madoline. Met zes musici was het podium behoorlijk vol, maar dit werd goed opgelost door de podiumdieren Daniëlle, Erik en Jitske op de voorgrond en Marijke, Joop en Peter op de tweede rij. Twee repetities waren voldoende voor deze routiniers om op een fonkelende en professionele wijze een aantal songs uit beider repertoire te vertolken. Achtereenvolgens passeerden Bad Moon Rising, You've Got A Friend, Women Be Wise, Alberta, Crazy (een vertederend duet van Daniëlle en Erik),18 Wheels (een eigen compositie van Daniëlle) en als uitsmijter het stampende Living On Tulsa Time de revue. Alle aanwezigen inclusief de leden van EnJoy reageerden bijzonder enthousiast op deze gelegenheidgroep. Daarna was het weer tijd voor EnJoy, met de dames ditmaal in een ander fraai kostuum, die wederom bewezen hoe rijk geschakeerd hun repertoire is. In de derde set hoorden wij: Kamalani, Star Of Gladness, Hemelsblauw, Crazy Arms, Blue Eyes Crying In The Rain (mijn persoonlijke favoriet), Too Soon To Know, Kekasi Hati en Gandong E. Het publiek kreeg bepaald waar voor haar geld; normaliter eindigen de Hawaiian Sundays rond vijf uur, maar EnJoy startte op dit tijdstip hun vierde set met Lovely Hula Girl, Quireme Mucho (waarin Hans de regenjas van Julio Iglesias aantrok), Love And Happiness, Blue Side Of Lonesome, I Fall To Pieces, The End Of The Line, Rankayan Melati, Terang Bulan met mooi a capella intro ( waarbij de 90 jarige Poppy Apontoweil voor de tweede keer liet zien, dat zij nog steeds dansen kan) en Hawaiian Aloha. Hans Kandou en de zijnen hadden nog wel verder willen doorgaan, maar om 18.00 werd het Hawaiian Sunday seizoen door progammeur HaJo Wielandt officeel afgesloten. Al met al kan EnJoy terugzien op een bijzonder geslaagd optreden en het doet mij oprecht deugd dat deze 'jonge groep' zich zo sterk ontwikkeld heeft; zij wisten het publiek constant te boeien en dan doe je het goed. Er wordt mij, vooral door de betreffende musici, nog als eens verweten, dat ik te weinig kritiek zou hebben. Wat EnJoy betreft heb ik twee minpuntjes. Ik gebruik zelf regelmatig een drumcomputer, maar naar mijn mening zou dit bij een live optreden vermeden dienen te worden, zeker als dit geen reële toegevoegde waarde voor het nummer heeft. Antoinette Peters heeft een uitgebreid arsenaal aan percussie instrumenten. Maar in een kleine ruimte als De Regentenkamer komt het percussie geluid veel te geprononceerd over ten opzichte van zang en instrumenten. Antoinette heeft zeker aanleg en in Waktu Potong Padi deed zij het perfect. Over de gehele linie zou ik echter graag een verbetering in het percussiegebruik zien. Overigens is niet spelen op de juiste plaats ook een kunst, zelfs gitaargod Eric Clapton zegt dit! Cees Bakker